Aarzelen over Medea

Op de begrafenis van haar moeder ontmoet Medea de liefde van haar leven. Hij heet – inderdaad – Jason. Samen gaan ze de politiek vernieuwen. Jason vecht zich een weg naar de post van minister-president en Medea wordt zijn campagneleider. Tot deze verknoping van liefde en macht dermate hopeloos uit de hand loopt, dat haar alleen nog een gruwelijke wraak rest.

Het is een intrigerende gedachte: de klassieke tragedie van Euripides in de omgeving van hedendaags Den Haag. De opnamen zijn gemaakt en de montage wordt in oktober afgewerkt. Maar wanneer het resultaat te zien zal zijn, is nog hoogst onzeker.

Terecht werd Theo van Gogh twee jaar geleden alom geprezen om zijn sensibele tv-serie Najib en Julia, een multiculturele vertaling van het aloude Romeo & Julia, geschreven door Justus van Oel en opgenomen volgens een zeer goedkoop procédé met kleine dv-camera's. Per aflevering van een half uur kostte de reeks slechts 130.000 gulden, terwijl het kwaliteitsdrama in die tijd al gauw vier keer zo duur was. Maar afgezien van wat technische details, viel dit low budget aan de serie niet af te zien.

Geen wonder dat de AVRO, die er veel eer mee inlegde, prompt een nieuwe serie bij Van Gogh bestelde. Nu werd het Medea, met Katja Schuurman in de titelrol, Thijs Römer als haar ambitieuze Jason en een scenario van Theodor Holman. En omdat het Stimuleringsfonds meebetaalde, was er deze keer een ruimer budget beschikbaar: 200.000 euro per aflevering van vijftig minuten. Want ook dit fonds voor bijzondere omroepproducties, dat Najib en Julia wegens de goedkope werkwijze niet subsidiabel vond, is er inmiddels van overtuigd dat Van Gogh kwaliteit kan leveren zonder te werken volgens de traditionele, maar kostbare filmmethode van één camera per scène. In plaats daarvan laat hij elke scène gelijktijdig door verschillende camera's opnemen. Dat hij nu meer geld had, leidde tot betere camera`s, meer aandacht voor de aankleding van de locaties en meer acteurs. Des te beter.

Het was de bedoeling Medea begin januari uit te zenden op Nederland 3. Maar het probleem is nu, dat de netmanager van die zender nog aarzelt. Hij dient voorrang te geven aan de vaste omroepen op zijn net (NPS, VARA, VPRO). Bovendien beheert hij een speciaal potje, waaruit hij geld moet betalen voor producties die hij betrekt van andere omroepen buiten deze drie – volgens zo'n ondoorgrondelijk boekhoudsysteem, waarin Hilversum nu eenmaal uitblinkt. Met als gevolg dat de AVRO en Van Gogh nog steeds in het duister tasten over de vraag wanneer hun productie wordt uitgezonden.

Terwijl zo'n serie natuurlijk door de hoogmogenden met gejuich had moeten worden ontvangen. Binnen en buiten de omroep is iedereen het althans over één ding eens: er wordt veel te weinig interessant tv-drama van Nederlands fabrikaat uitgezonden. Wees blij, zou je denken, dat er weer eens iets is gemaakt. Moedig dat aan. En zorg er dus voor, dat dat zo snel mogelijk een mooie plaats in het uitzendschema krijgt. Maar nee, zo zit het omroepsysteem niet in elkaar.