Alban Berg Quartett

Net nu de bandoneon-hype voorbij lijkt, brengt het Weense Alban Berg Quartett een cd uit met composities voor strijkkwartet en bandoneon van Astor Piazzolla en Kurt Schwertsik.

Piazzolla transformeerde de tango van volkskunst tot concertmuziek. Deze ontwikkeling vindt een hoogtepunt in zijn werken met strijkkwartet; als bezetting het summum van emotionele concentratie en sublimatie in de Westerse klassieke muziek. De combinatie van de klagende, nostalgische bandoneon met de geconcentreerde spanning van het strijkkwartet leidt tot een tango die niet met passie wordt gedanst maar onuitgesproken blijft – als twee geliefden die elkaar betekenisvol in de ogen kijken maar elkaar niet ten dans durven vragen.

De Oostenrijker Schwertsik (1935) wil van een onderscheid tussen straat en concertzaal liefst helemaal niets weten. Zijn held is dan ook Eric Satie, aan wie hij Adieu, Satie (2002) opdroeg. Speels passeren elementen uit diens werk de revue, overgoten met een ongedwongen postmodern sausje. Ook Darius Milhaud, geestverwant van Satie, is van de partij: zijn souvenircompositie Saudades do Brazil (1921) wordt vrolijk geparafraseerd onder de titel Darius en vacances.

Aan Schwertsiks muziek is weinig tango. Dat hoeft ook helemaal niet, want de bandoneon werd in 1856 uitgevonden door Heinrich Band uit Krefeld, en was ook in Europa een groot succes. Schwertsik laat horen dat het instrument het nog altijd uitstekend doet in muziek die in alle opzichten Europees is.

Alban Berg Quartett en Per Arne Glorvigen, bandoneon. Tango Sensations. EMI Classics 5577782