Medea als Almeerse sloof

Medea kijkt het publiek aan en zegt: ,,Mijn man heeft zich ontwikkeld tot de laagste schoft die er kan bestaan.'' Zo maken we in de Griekse tragedie Medea van Euripides de laatste dag van een huwelijkscrisis mee. Medea's echtgenoot Jason heeft ineens besloten met een andere vrouw te trouwen, een jonge, autochtone prinses. Geen wonder dat de buitenlandse Medea zich afgedankt voelt, en om haar weinig benijdenswaardige situatie te accentueren stak regisseur Albert Lubbers van theatergroep Suburbia haar in het kloffie van een sloof. Prettig is het niet om naar die slonzige outfit van actrice Caroline Beukman te kijken. Haar teenslippers en vuile, wijde broek, haar afzakkende vestje en gekreukte sjaal – het wijkt nogal af van de kledij die een Griekse heldin zou betamen. Niets herinnert meer aan Medea's koninklijke afkomst en in plaats van de gespierde fierheid van een aristocrate heeft haar lichaam de achteloze uitgedijdheid van een moederkloek. Medea als een fysiek en mentaal verwaarloosde huisvrouw, een depressieve Flodder: er valt wat voor te zeggen. Maar dat verklaart nog niet de lelijkheid van de rest van het decor.

Waarom is het paleis van Jason, zelf toch ook een prins, hier een bouwsel van dunne doeken tegen een achtergrond van nog meer goedkoop en grauw textiel? Waarom is de belichting zo saai? En waarom heet dit een openluchttheater als het landschap door het textiel, de golfplaten overkapping en de onhandige opstelling van de tribune aan het zicht wordt onttrokken? Landgoed De Kemphaan in Almere – het is een idyllische plek. Maar van het water merken we alleen de muggen. En nog harder zoemen de gasten op het pal naast het theater gelegen terras.

Misschien zijn het aanloopproblemen – Theatergroep Suburbia bestaat nog maar net. Het eerste Almeerse stadsgezelschap wil de snel groeiende gemeente van professioneel toneel voorzien: een zinvol en sympathiek streven, en dit debuut maakt een integere indruk. Hier geen lege bombast, zoals bij de megalomane Faust vorig jaar op bijna dezelfde locatie, maar een serieuze tragedie, mooi van taal, rustig ontvouwd en niet zonder inhoud. Lubbers, die grote gezelschappen als Het Nationale Toneel, Het Toneel Speelt en de KVS heeft geregisseerd, bewerkte Medea tot een kleinschalig treurspel voor maar drie acteurs. Het koor en de kinderen liet hij weg en alle aandacht gaat naar de redenen die Medea ertoe bewegen haar kroost te vermoorden. Van een onderdrukte echtgenote verandert zij in een godin der wrake, en hoewel Beukman niet alle nuances opbrengt die voor een waarlijk overtuigende prestatie nodig zijn, biedt zij toch voldoende tegenwicht aan Dic van Duin als de ontrouwe Jason, en aan Bing Wiersma in een paar dienende rollen. Alleen dat lelijke decor en die opdringerige horeca, daar moet iets aan worden gedaan.

Voorstelling: Medea, door Theatergroep Suburbia. Gezien: 7/8 Stadslandgoed De Kemphaan, Almere. Aldaar t/m 28/8. Inl: www.theatergroepsuburbia.nl of 0900-0191