Geen seks en maar heel even naakt

Sommige beroepen hebben last van een wat minder positief imago. Vandaag een kijkje in de wereld van de paaldanseres. ,,Mijn grenzen zijn erg duidelijk.''

In een minishirt, een nog kleiner broekje en hoge witte rijglaarzen zwiert ze rond een paal. Nu eens hangt ze ondersteboven, dan weer gooit ze haar benen in een split. Ze kijkt strak de zaal in. Haar blonde lokken – deels nep – zwiepen mee met haar gebruinde, soepele lichaam. Paaldanseres Denise Mulder (1974) oefent in discotheek Millennium in Castricum. Ze is niet zomaar een paaldanseres: eerder dit jaar werd ze in Amerika wereldkampioen paaldansen. Sindsdien treedt Mulder zo'n twee keer per week op. In discotheken, op megahousefeesten, op erotiekbeurzen en tijdens bedrijfsuitjes. Daarnaast geeft ze les. Aan meisjes die ook paaldanseres wil worden, maar ook op vrijgezellenfeestjes.

Denise Mulder is sinds vier jaar beroeps. Ze maakte de hbo-studie Culturele en Maatschappelijke Vorming af en werkte als vestigingsdirecteur bij een bedrijf voor beveiligingssystemen. Totdat ze zich realiseerde dat ze dag en nacht aan het werk was en zich afvroeg waarom. Ze vertelt: ,,Toen zag ik in de krant een advertentie van een Duitse club waarin ze vroegen naar paaldanseressen. Als meisje van een jaar of vijftien leek me dat al een spannend beroep. Ik deed auditie, werd aangenomen en heb meteen mijn baan opgezegd.'' Danservaring had ze nauwelijks. Mulder: ,,Ik heb alleen wat gestijldanst en dan ook nog op bloemkolenniveau.'' Ze leerde bij met instructievideo's. De klussen buiten de erotische clubs begonnen te komen toen ze in 2002 eerste werd bij het Nederlands Kampioenschap Striptease, georganiseerd door het tijdschrift Aktueel.

Mulder weet dat paaldansen geassocieerd wordt met seks. In Nederland mag er dan ook alleen gepaaldanst worden in clubs met een bordeelvergunning. Ze vindt dat ,,maf'': ,,Er zijn in Amsterdam feesten waar een uur lang op het podium wordt geneukt. Dat mag wel.'' Anderzijds: veel paaldanseressen zijn animeermeisjes die er ,,opendozenshows'' van maken en bijverdienen door champagne te drinken met klanten. Dat levert meer op dan alleen dansen. Krijgt Mulder tegenwoordig 1.000 euro voor een optreden, beginnende danseressen moeten het doen met zo'n 135 euro. Organisaties van grote feesten betalen nog minder – daar kom je voor je naam. Een animeermeisje verdient al gauw 400 euro per avond. Mulder: ,,Die meiden verpesten het. Dat animeren zou verboden moeten worden.''

De ouders van Mulder waren, onder meer door het schimmige imago van het beroep, niet blij met haar keuze. Totdat ze ervan overtuigd waren dat paaldansen voor haar in de eerste plaats een sport is en een vorm van entertainment. Mulder: ,,Mijn grenzen zijn heel duidelijk.'' Dus níét animeren, geen seks. En ze stript weliswaar tijdens het dansen, maar ze is hooguit één seconde naakt op het podium. Dan gaat het licht uit. Haar shows verschillen sowieso van die van andere paaldans-entertainers, vertelt ze. Gedragen andere vrouwen zich vooral sensueel en teder, zij zelf is meer een beest, vindt ze. Aan het kampioenschap vorig jaar deed ze mee in zwart broekje, shirt, legerkistjes en leren jas. Ze had een stoere Lara Croft-act ingestudeerd. Ze lacht: ,,De andere deelnemers vroegen me of ik me niet eens moest gaan omkleden.''

Haar vrienden begrepen haar keuze wél, haar oma was zelfs enthousiast. Mulder oefende bij haar op de camping met een zelfgefabriceerde mobiele paal en oma maakt nog altijd haar kleren. Ook van anderen kreeg ze nauwelijks negatieve reacties. Mulder heeft het idee dat haar beroep steeds meer geaccepteerd wordt. Onlangs nog ontmoette ze een vrouw die vertelde dat haar negen jaar oude dochter ook paaldanseres wil worden.

Eind augustus gaat Denise Mulder naar Las Vegas voor optredens in zalen voor 10.000 bezoekers. Er komen ook zaaleigenaren naar haar kijken. Een doorbraak in Amerika? Het lijkt haar wel wat. Maar dan? Tot welke leeftijd kun je doorgaan met paaldansen? Mulder: ,,Totdat je lichaam het niet meer aankan.'' Want paaldansen is zwaar. Maar voorlopig zit het met haar lijf wel goed, zegt ze. Vier keer per week bezoekt ze de sportschool. Toch is het waarschijnlijk dat ze voor die tijd allang is gestopt: ,,Ik ben dingen snel zat. En dan komt er opeens iets anders.''

Dit is een serie over beroepen met een negatief imago. Volgende week: de patholoog-anatoom