Vallende ballen kosten koetsier eerste plaats

Door een tegenvallende dressuurproef en vaardigheidsproef wist het Nederlands team de titel bij het WK vierspannen in Hongarije dit weekeinde niet te prolongeren.

Na de marathon leken de Nederlandse vierspanrijders net als twee jaar geleden met een individuele gouden medaille en met het teamgoud naar huis te kunnen terugkeren. Vallende ballen zorgden er voor dat IJsbrand Chardon werd onttroond door de Duitser Michael Freund en genoegen moest nemen met brons, achter de Hongaar Zoltan Lazar. Hongarije won het teamgoud, voor Nederland resteerde het nauwelijks troost biedende zilver.

De echte nederlaag tekende zich al af in de dressuur. Daarin verloor de Nederlandse afvaardiging te veel terrein. Koos de Ronde en Mark Weusthof zijn menners die heel goed weten hoe ze op topsnelheid met hun paarden langs de hindernissen moeten rijden, maar als het er op aankomt kunnen ze de relatief eenvoudige dressuuroefeningen met hun paarden lang niet zo perfect uitvoeren als verwacht mag worden.

Diezelfde dressuurmatige africhting is van belang wanneer de menners hun zeker acht meter lange aanspanningen moeten sturen over een met kegeltjes afgezet parcours, waarop gemakkelijk vallende ballen liggen. Dit vormt het derde en laatste onderdeel van de wedstrijd. De Ronde liet wel alle ballen op zijn plek, maar zowel Weusthof als Chardon lieten ieder drie ballen rollen. Dergelijke fouten bleken funest voor de Nederlandse menners die, net als op het WK in Jerez (2002), tweemaal goud wilden winnen.

Michael Freund, die in 1994 in Den Haag de wereldtitel ook al won, zegevierde nu dankzij een goede dressuurproef. Daarin eindigde hij als vierde. In de marathon werd hij eveneens vierde; de afsluitende vaardigheidsproef sloot hij winnend af.

Jaap Boom, de Nederlandse chef d'equipe, benadrukte het belang van de andere proeven. ,,Je kunt als `de brandweer' gaan in de marathon en dat onderdeel met Chardon op de eerste en De Ronde op de tweede plaats winnend afsluiten, maar uiteindelijk was het niet genoeg. Niet alleen omdat Chardon een tegenvallende dressuurproef reed (hij werd tiende, red.), maar mede omdat De Ronde pas als 28ste in de tussenstand voorkwam.''

Dat teamlid Ton Monhemius al voor aanvang van de wedstrijd uitviel wegens acute kreupelheid van zijn toppaard Kronos, heeft ook bijgedragen aan het feit dat Nederland het WK al in de dressuur verloor. Monhemius rijdt altijd een gedegen dressuurrit en in een WK telt het resultaat van de beste twee van de drie teamrijders. Behalve bij de dressuur telt ook bij de marathon en de vaardigheidsproef het resultaat van de beste twee.

De enige Nederlander die normaal gesproken net als Freund in alle drie de onderdelen goed scoort, is IJsbrand Chardon. Niet voor niets leek de koetsier uit Schipluiden na de marathon van zaterdag uitzicht te hebben op zijn vierde titel. Maar een onwillig paard, dat in de dressuurproef steeds met zijn hoofd liep te schudden waardoor een onrustig beeld ontstond, werd door de jury bestraft met een tiende plaats.

,,Ik sta voor een raadsel. Vigo is normaal zo safe als de bank van Engeland. Nu was hij helemaal uit zijn gewone doen. Ik weet niet hoe dat kan'', zei Chardon, die extra gemotiveerd was om in de marathon goed te presteren. Dat lukte en na dat onderdeel voerde Chardon het klassement dan ook aan.

In de vaardigheidsproef ging het bij het vijfde poortje al mis. Door een vallende bal werd prolongatie van de individuele titel onmogelijk. Na nog twee vallende ballen was het teamgoud veranderd in zilver. Voor de Hongaren betekende de winst de vierde wereldtitel bij de vierspannen, na in 1976, '78 en '84 ook het goud in de wacht te hebben gesleept.