Trek langs de kust: van Bloemendaal naar Bergen

Joep Habets verkent de culinaire mogelijkheden van de Noordzeekust. En komt terecht op Nederlands hipste, pardon lauwste, strand.

De zon zakt in zee, als op de mooiste prentbriefkaarten compleet met zeilbootjes. Het bankje op de dijk, vlakbij de grens van Zandvoort en Bloemendaal, biedt uitzicht over het strand, waar de laatste badgasten nog wat nagaren aan het eind van de eerste échte zomerdag. Op schoot heb ik een plastic drievaksbord met vers gefrituurde vis, sausjes en salade van de volkse viskar Floor, vlak achter me. `Vertel het door, eet haring van Floor'. Wat wil je nog meer?

Dat de vis lekkerder zou zijn. De salades en de sausjes zijn ondefinieerbaar, maar het grootste bezwaar geldt het lekkerbekje en de mixed seafood. Er is nauwelijks vis te proeven. In de herkansing zoek ik mijn heil bij de verderop gelegen viskar van Kroon. Over de hele linie bevalt het daar beter dan bij Floor. Kraam en eetwaar ogen verzorgder en de vis heeft meer smaak, al is de korst aan de zoute kant.

De vis legt een stevige bodem voor een bezoek aan Nederlands hipste strand bij Bloemendaal. `Hip' is natuurlijk hopeloos ouderwets, `cool' is ook niet meer het goede woord, het hoort `lauw' te zijn. Het eetteam heeft zich voor deze keer vijfkoppig versterkt met deskundigen op het terrein van zowel jongerentaal als mondain uitgaansleven. Ik leer er veel van; zo is sommig lawaai dance en ander lawaai house. De vele strandtenten op rij bieden voor elk wat wils. Bij Woodstock hangt een authentieke jaren zeventig wietlucht. Honderd meter verderop nipt te bruin en te blond aan een rosétje, en nog een rosétje. En, vooruit, een laatste rosétje. We strijken neer bij Bloomingdale, door de echte voorhoede inmiddels afgeschreven, maar nog zeer populair bij een groot publiek. In de sfeer van een bedoeïenentent drinken we liggend op lage banken een pseudo Corona. Ontspannen is het wel, maar we gaan net iets te weinig naar de sportschool, dragen net iets te lange T-shirts en zijn net iets te oud om er echt bij te horen.

Een nachtbraker hoef je niet te zijn. Om twaalf uur gaat de muziek uit en is het afgelopen met het strandvertier. Of het moet een nachtelijke strandwandeling zijn. IJmuiden is een hinderlijke hindernis, anders behoorde na fiks doorstappen een laat ontbijt of vroege lunch met een uitsmijter in de serre van Nero's Place aan de Breelaan in Bergen tot de mogelijkheden. In een ambiance van nouveau riche serveert Nero warempel een behoorlijke uitsmijter. Het ontbreken van een drassig garnituur valt te prijzen, het sterkste punt is evenwel de kaas. Het is geen vierkant vliesje `horecakaas', maar een eerlijke u-vormige plak belegen kaas. De victorie begint dit maal iets ten westen van Alkmaar.