Topstuk

Klimmers die dachten dat ze de Mont Blanc hadden bedwongen, kunnen opnieuw beginnen. Volgens Franse en Zwitserse onderzoekers ligt de top van de hoogste berg van de Alpen ergens anders dan altijd is gedacht. De `echte', stenen piek ligt op een hoogte van 4792 meter, onder veertien meter ijs en veertig meter ten westen van het veronderstelde hoogste punt tot op heden: de ijspiek op 4807 meter. Radarmetingen laten zien dat het gesteente onder het ijspuntje van de Mont Blanc schuil gaat onder een ijslaag van 28 meter en dus pas begint op 4779 meter.

Sommige bergbeklimmers zijn misschien terloops over de echte top gestruikeld, maar voor andere gedupeerden lijkt de schade onherstelbaar. Het Teylers Museum in Haarlem heeft sinds 1802 de top van de Mont Blanc in de collectie: 148 gram biotiet-graniet, ter grootte van een doos grote keukenlucifers. Toenmalig museumdirecteur Martinus van Marum heeft het blokje gekocht van Horace Benedict de Saussure, een geoloog uit Genève die in 1787 de berg beklom met zijn huisknecht en achttien dragers. De Saussure dacht dat hij het topje van de hoogste berg wereld ter wereld had afgehakt.

Een miskoop, bij nader inzien? Bert Sliggers, conservator paleontologie en mineralogie van Teylers neemt de wisseltruc met de top van de Mont Blanc luchtig op. ``Het was altijd al duidelijk dat De Saussure waarschijnlijk op zoek is gegaan naar het hoogste stuk steen dat hij onder het ijs kon vinden. De ijslaag in zijn tijd was nog veel dikker dan tegenwoordig. Ook op de Mont Blanc verdwijnen de gletsjers in schrikbarend tempo.''

Voor Sliggers blijft Teylers de enige échte bezitter van de échte top. ``Andere musea zijn stikjaloers dat wij die in onze collectie hebben.''