Stoiber laat de K-Frage niet los

Het duurt waarschijnlijk nog meer dan twee jaar, maar opeens leek de `K-kwestie' weer brandactueel: wie wordt de kandidaat van de Duitse conservatieven voor het kanselierschap? De venijnigheid van de reacties deed vermoeden dat er verkiezingen voor de deur staan.

De eerste signalen kwamen, als zo vaak in de Duitse politiek, uit München, het hoofdkwartier van de christelijk-sociale CSU van Edmund Stoiber, de Beierse president die in de strijd om het kanselierschap in 2002 tegen het onderspit delfde tegen de sociaal-democraat Gerhard Schröder, die beslissende steun had van zijn Groene secondant Joschka Fischer. Deze electorale succesformule willen ze nog een keer beproeven, hebben beiden al geruime geleden strijdlustig aangekondigd.

Op een besloten bijeenkomst van `zijn' CSU zou Stoiber anderhalve week geleden hebben gewaarschuwd voor onderschatting van de rood-groene tandem bij de volgende landelijke verkiezingen, vermoedelijk najaar 2006. Daaraan zou het duo Merkel-Westerwelle, dat de `oppositiecoalitie' van conservatieven en liberalen in het strijdperk wil sturen, ,,niet kunnen tippen'', had Stoiber zijn gehoor voorgehouden volgens schreef de Münchner Merkur.

Boulevardblad Bild voegde daar aan toe dat de kopmannen van rood-groen ondanks gebrek aan politieke resultaten en magere scores bij regionale en europese verkiezingen in Stoibers ogen bepaald ,,geen lichtmatrozen'' zijn.

Conservatieve partijbobo's kronkelden zich de afgelopen dagen in vele bochten om de uitlatingen van het Zuid-Duitse orakel af te zwakken of te ontkennen. Want ze legden een zware hypotheek op de toch al gevoelige betrekkingen in het oppositionele kamp. Maar veelzeggender was dat Stoiber zelf zweeg in alle talen.

Zo bleef rondzingen dat hij lucht had gegeven aan zijn scepsis over het koppel Merkel-Westerwelle. Terwijl de christen-democratische CDU-leider Angela Merkel en haar liberale FDP-collega Guido Westerwelle nota bene net een fraaie overwinning hadden geboekt bij de verkiezing van CDU'er Horst Köhler tot nieuwe bondspresident.

De politieke waarnemers waren dan ook opmerkelijk eensgezind in hun diagnose van wat Stoiber moet hebben bezield. Ten eerste zou hij zenuwachtig zijn geworden van al te uitbundige politieke vrijages tussen Merkel en Westerwelle. De laatste zei onlangs: ,,Ik reken op Angela Merkel als kandidaat voor het kanselierschap''. Ten tweede zou de CSU-voorman zich zorgen maken over het imago van de oppositie onder leiding van een Oost-Duitse protestantse (Merkel) en een liberale vrijgezel (Westerwelle) die vorige maand op een feestje ter gelegenheid van Merkels 50-ste verjaardag voor het eerst openlijk uitkwam voor zijn homoseksualiteit. En tenslotte zou Stoiber het oppositionele front willen verbreden met niemand minder dan zichzelf. Want wie weet er beter hoe lastig het is tegen Schröder.