Tomatito

De schaduw van Camarón de la Isla is bijzonder lang. Pas de laatste jaren ontworstelt Tomatito zich aan de invloed van de legendarische zanger die twaalf jaar geleden overleed aan longkanker. Gitarist Tomatito – meer dan tien jaar de vaste begeleider van de ruigste flamencostrot aller tijden – zocht het eerst in andere muziekstijlen. Hij experimenteerde met bossa nova, funk, volksmuziek of zoals op de vorige twee platen (Spain en Paseo de los castaños) met jazz, maar die vreemde kleren zaten niet helemaal lekker.

Na een stilte van drie jaar keert `het tomaatje' op Aguadulce definitief terug naar de flamenco. Met uitzondering van de rumba pa' Salinas staat het album vol met soleás, bulerías en tango's. En daarin is Tomatito toch het meeste thuis. Zijn spel doet soms denken aan dat van zijn leermeester Paco de Lucía maar is wellicht nog iets gespierder. De snelheid waarmee hij de noten als een wolk verblindend zilverstof opwerpt is duizelingwekkend.

De melodielijnen zijn uiterst elegant. En diep, diep in noten resoneert liefde en respect. Voor Camarón, Tomatito's oude maatje en beschermengel.

Tomatito: Aguadulce (Universal, 0602498671658)

    • Edo Dijksterhuis