Irakezen worden zelf ook ontvoerd

,,Geef ons 100.000 dollar, of anders geven wij jouw zoons hoofd terug.'' De stem aan de andere kant van de telefoon klonk beslist. De boodschap was helder, de eis absurd, maar de dreiging reëel. Ineens begreep de Iraakse garagehouder Leon Katchader wat er gaande was. Twee dagen ervoor was zijn 14-jarige zoon verdwenen. Hij bleek ontvoerd te zijn. Katchader werd alvast gewaarschuwd: ,,En als je dit aan iemand anders vertelt, dan komen we je opzoeken en blazen we je huis op.''

Ontvoeringen, gijzelingsacties, ze zijn aan de orde van de dag in Irak. Als er een gijzeling in het nieuws komt, gaat het echter meestal om tegenstanders van het interim-bewind, islamitische militanten, die met ontvoeringen van buitenlanders druk willen uitoefenen op de coalitie onder leiding van de Verenigde Staten. Maar ook de gewone Iraakse burger is steeds vaker het mikpunt van ontvoeringen. Daar zit geen religieuze of politieke motivatie achter, het gaat gewoon om geld. Het lijkt te zijn overgewaaid uit Zuid-Amerika, korte ontvoeringacties waarbij mensen een paar dagen vast worden gehouden en tegen betaling weer vrijkomen.

Een van de grootste problemen in Irak is op dit moment het gevangen houden van ontvoerders. Dat komt omdat het rechtssysteem nog niet werkt, zegt een woordvoerder van het ministerie van Binnenlandse zaken. In 2002 heeft Saddam Hussein nog 100.000 criminelen amnestie verleend. Die kunnen nu vrijwel ongestoord hun gang gaan. Wie wordt aangehouden, staat binnen de kortste keren weer op straat, aldus de zegsman van Binnenlandse Zaken.

De politie in Irak heeft het bovendien te druk met andere zaken. Ze is zelf een prominent doelwit van aanslagen van terroristen.

,,Waar moet ik 100.000 dollar van halen? Wie heeft je wijs gemaakt dat ik een miljonair ben?'', had Katchader nog gezegd tegen de onbekende aan de andere kant van de lijn. ,,Ik kan me alleen maar 3.000 dollar veroorloven. En zoals God me een zoon heeft gegeven, zo kan hij hem ook wegnemen'', reageerde hij wanhopig.

Het maakte weinig indruk. De criminelen wisten precies met wie ze te maken hadden. Ze hadden hun huiswerk gedaan en leken bij wijze van spreken precies te weten hoeveel geld de ondernemer op zijn bankrekening had staan. Op een dag kwamen ze gewoon het huis van Katchader binnenlopen, zonder ook maar een poging te doen hun gezichten te verbergen achter een masker, hun identiteit te verhullen.

Katchader kreeg zijn zoon terug, voor een prijs van 15.000 dollar.