Afscheid

Frans, een zevenenvijftigjarige mongool, is overleden. In het Pastoraal Centrum zitten ouders, broers, zusters, personeelsleden van de inrichting waar Frans woonde en medebewoners.

De domina houdt een hartverwarmende toespraak. Er vallen tranen, er wordt gelachen. Bij het graf onderbreekt een zware stem de ceremonie keer op keer met de mededeling: ,,Ik moet plassen.''

Als de kist is neergelaten vraagt het personeel iedereen mee te zingen met het liedje Ik ga slapen, ik ben moe/ 'k sluit mijn beide oogjes toe. Maar wel alle vier de coupletten, want met één zou Frans nooit genoegen hebben genomen. ,,Ik moet plassen'', klinkt het dwars door alles heen.

Na afloop is er koffie met schalen vol roze en witte spekkies.

Bijdragen van lezers zijn welkom op www.nrc.nl/ik.