Arbo-freak die tegen een stootje kan

Ooit vierde hij er met zijn gezin zijn 25-jarig huwelijk. Ook zakelijk is Paul Huijzendveld, algemeen directeur van de Arbeidsinspectie, een paar keer in Turkije geweest. Maar dat is toch iets anders dan voor anderhalf jaar naar Ankara gaan om daar het Arbo-beleid van het ministerie van Arbeid en Sociale Zekerheid op het niveau te brengen van de Europese Unie.

Het zal even wennen zijn, denkt ook Huijzendveld (58), die afgelopen zaterdag in het vliegtuig stapte richting Ankara. ,,Ik kan kebab bestellen in het Turks, maar verder reikt mijn kennis van de taal nog niet. Maar voor mijn verjaardag heb ik wel cd's met een taalcursus gekregen. Overigens is de projectvoertaal Engels, maar als je de landstaal spreekt, gaan er toch meer deuren voor je open.''

De aanpassing van het Turkse Arbo-beleid is nodig om Turkije klaar te stomen voor mogelijke toetreding tot de EU. ,,Op het gebied van de arbeidsomstandigheden moet er nog heel wat gebeuren'', weet Huijzendveld, die sinds 2001 tevens secretaris-generaal van de International Association for Labour Inspectorates was. ,,Kinderarbeid komt nog veel voor in Turkije. De Turkse regering wil daar graag van af, maar daar is wel het een en ander voor nodig. Ook de opvattingen over veilig werken liggen er anders dan hier.''

Huijzendvelds team, bestaande uit Turkse en buitenlandse experts, zal onder meer een systeem opzetten voor asbestmetingen, evenals een campagne over veilig werken. Zijn ervaringen in Turkije zullen hem helpen om de zaken hier te relativeren, denkt hij. ,,Natuurlijk kunnen de arbeidsomstandigheden in Nederland nóg beter, maar twintig doden bij de bouw van een viaduct - in Turkije geen uitzondering - dát zie je hier toch niet meer.''

Huijzendveld heeft bijna dertig jaar bij de Arbeidsinspectie gewerkt, waarvan ruim tien jaar als algemeen directeur. Toen het Duitse Arbo-bedrijf GVG in Keulen, dat het Turkse project uitvoert namens de Europese Unie, hem vroeg voor de functie in Ankara zei hij `ja'. Zijn late overstap komt bij zijn collega's op het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid niet als een verrassing. ,,We wisten dat hij om zich heen keek naar iets anders'', vertelt Lex van Dijk, directeur van de directie arbeidsmarktfraude, een van de diensten van de Arbeidsinspectie.

Wat Huijzendveld geschikt maakt voor deze baan, is zijn internationale ervaring, volgens Van Dijk. ,,Hij is kosmopolitisch, geïnteresseerd in andere culturen, nieuwsgierig, hij is een goede netwerker en hij laat zich niet snel uit het veld slaan. Hij weet energie op te wekken bij anderen.'' Enige nadeel is dat hij een beetje slordig is, volgens Van Dijk. ,,De keren dat hij zijn laptop, telefoon en tas in de loop der jaren in treinen, hotels en vliegtuigen heeft achtergelaten, zijn niet te tellen.''

Huijzendveld zelf noemt zijn ervaring in ,,leidinggeven aan veranderingen'' als belangrijk voordeel bij zijn nieuwe baan. Zo begeleidde hij in de jaren negentig de fusie tussen de toenmalige Arbeidsinspectie en enkele inspectiediensten. ,,Huijzendveld had een lange adem'', herinnert Van Dijk zich. ,,Die fusie vroeg veel aandacht voor relaties en culturen en daar heeft hij de tijd voor genomen. Hij heeft niets geforceerd en de fusie tot een goed einde gebracht.''

Zijn enorme kennis van zowel de klassieke, industriële arbeidsomstandigheden als de risico's van de zakelijke dienstverlening zullen Huijzendveld van pas komen in Turkije, denkt Kitty Roozemond, oud vice-voorzitter van de FNV en nu directeur van het IPO, de koepel van de provincies in Den Haag en Brussel. ,,Hij zal daar alles tegenkomen wat hij in die dertig jaar hier gezien heeft en misschien wel erger.'' Roozemond omschrijft Huijzendveld als ,,een gedreven mens, die na al die jaren nog heel fris is. Mijn indruk is dat hij een zonnig humeur heeft en wel tegen een stootje kan.''

Huijzendveld zal gemist worden in Den Haag, volgens Van Dijk. ,,Door zijn lange staat van dienst is hij een beetje een vaderfiguur geworden voor de Arbeidsinspectie.'' Huijzendveld ziet zichzelf niet zo snel terugkeren naar Den Haag. ,,Als het project verlengd wordt, blijf ik waarschijnlijk langer in Turkije. En als daarna elders in de wereld zo'n project wordt opgezet, dan wil ik daar ook wel heen, dat weet ik nu al.''