Jimi Tenor

Het hoofd een tikje schuin, het melkboerenhondenhaar tot net boven het enorme, zwarte montuur gekamd. De publiciteitsfoto's van Jimi Tenor zijn geen wonder van elegantie. Maar intrigerend zijn ze wel. Want wat spreekt er uit die ogen? Spot jegens puristen en genregrenswachters, of angst om toch doorgeschoten te zijn in kitsch? Bij Tenor weet je nooit wat gemeend is en wat niet. Het nieuwe album Beyond the Stars is volgens de Finse bandleider zelf een poging tot het mengen van Frank Zappa, softporno soundtracks, Sun Ra en afrobeat. Die ingrediënten zijn inderdaad aanwijsbaar. Maar meer nog is deze plaat een nieuwe mijlpaal in Tenors eeuwige zoektocht naar bombast. Of het nu gaat om het suikerzoete Loveboat-achtige titelnummer, het superfunky Take Off of de bozige hiphop-pastiche Tsunami, het geluid is overal kamerbreed, hoogpolig en opgepompt. Zoals gewoonlijk neemt Tenor stem, synthesizers, fluit en saxofoon voor eigen rekening. De ondersteuning door Tenors blazersensemble en een kerkkoor maakt de cd verder tot een goed gevulde slagroomtaart.

Jimi Tenor: Beyond the Stars (Kitty-Yo, KY04084CD) Distr PIAS