Waarom Bush de verkiezingen wint

Mark Hertsgaard betoogde op 17 juli op de Opiniepagina, dat George W. Bush in november de Amerikaanse verkiezingen zal verliezen. Indien de Europeanen mochten stemmen, zou dat zeker het geval zijn. De Europese publieke opinie staat overwegend achter Bush' Democratische rivaal John Kerry. Ongetwijfeld heeft de situatie in Irak ermee te maken dat Bush en zijn Republikeinen momenteel terrein verliezen in de Amerikaanse opiniepeilingen. De vraag is echter of het inderdaad om `een duikvlucht' gaat die Bush electoraal te pletter zal doen storten. Dat is weinig waarschijnlijk. Los van het feit of opiniepeilingen het altijd bij het rechte eind hebben, kan het ook om een dip gaan in de verkiezingscampagne. Er volgen nog vier maanden een eeuwigheid in de politiek waarin de vaak doorslaggevende televisiedebatten een belangrijke rol spelen.

Mij lijkt het weinig waarschijnlijk dat Bush straks verliest. We mogen ons beeld van Amerika niet laten bepalen door Californië en de oostelijke staten van New England. Daar won Al Gore in 2000 ook van Bush. Het tussenliggende hartland van Amerika, waarvoor Europese waarnemers maar ook Amerikaanse opiniepeilers minder aandacht hebben, ging toen overweldigend naar Bush. Het is de vraag of het straks anders zal zijn. Daarvoor zou een landslide nodig zijn. Opdat Irak die zou kunnen bewerkstelligen zou een ongekende militaire catastrofe en een kandidaat met een duidelijk alternatief voor het huidige beleid nodig zijn.

Het lijkt me echter zonneklaar dat Bush de verkiezingen niet zal verliezen omwille van Irak. Kerry biedt voor kiezers die hem daarop willen afrekenen geen alternatief. De politiek die hij voorstaat verschilt niet wezenlijk van diegene die Bush vandaag voorstaat. Na het Iraakse debacle is de invloed van de `neo-conservatieven' in het Witte Huis immers getaand en nieuwe buitenlandse avonturen lijken weinig waarschijnlijk tijdens een tweede ambtstermijn van Bush. De Amerikaanse kiezer weet dat ook.

Er bestaat bij mijn vrienden in de VS, ook bij de critici van Bush' buitenlandse `imperialisme', evenmin twijfel over dat George W. Bush zijn mandaat van 43ste president van de Verenigde Staten van Amerika met vier jaar zal verlengen. Alleen in het Witte Huis heerst daarover bij sommigen enige zenuwachtigheid. Men kan hierin een teken zien van het naderende einde van de Bush-administratie, maar ik denk dat het er eerder op duidt dat men er, zoals in elke ivoren toren, de voeling met het hartland een beetje kwijt is en zich teveel negatief laat beïnvloeden door opiniemakers in de media en opiniepeilingen. Neen, november wordt voor George Bush beslist een makkie ondanks Irak.