Spreekverbod voor bestuur reclassering

Stichting Reclassering Nederland heeft het bestuur per e-mail opgedragen niet naar buiten te treden over misstanden bij de groepswerkstraffen. Dat bevestigt een woordvoerder van de reclassering.

Managers van het arrondissement Utrecht rapporteerden in mei dat delinquenten die een groepswerkstraf uitdienen zich schuldig maken aan omkoping van vonnissen, fraude, drughandel en drugsgebruik. Nu de rapportage naar buiten is gekomen, heeft de directie een extern onderzoek gelast bij de forensische afdeling van een van de vier grote accountantskantoren. Het ministerie van justitie wil niet reageren, totdat de resultaten van het externe onderzoek bekend zijn.

Ook hoogleraar strafrecht A. van Kalmthout van de Universteit Tilburg ontving een e-mail. Hij zit in het bestuur van de stichting reclassering. Hij vindt het ,,wel heel jammer dat de discussie over dit belangrijke onderwerp zo de kop wordt ingedrukt''. Hij verwijst naar zijn proefschrift en publicaties.

Omkoping van vonnissen, fraude en drugshandel zijn zeer ernstige feiten, zegt PvdA-kamerlid A. Wolfsen. ,,Het is ook zeer ernstig dat het bestuur zich de mond laat snoeren door de directie waar het het gezag over heeft. Voor ons zijn ze dan geen gesprekspartner meer.'' Volgens Wolfsen is het twijfelachtig of de reclassering wel de geschikte organisatie is om `kale taakstraffen' uit te voeren, werkstraffen die niet gekoppeld zijn aan een gevangenisstraf of een begeleidend hulpverleningsprogramma. De reclassering, zegt hij, is bedoeld om hulp en steun te verlenen aan delinquenten. Niet om te straffen. ,,En nu deze feiten naar buiten komen, moet je je in ernst afvragen of de tenuitvoerlegging van taakstraffen niet beter ondergebracht kan worden bij de dienst justitiële inrichtingen van het ministerie van justitie. Daar zitten specialisten.''

Het aantal taakstraffen dat door de reclassering ten uitvoer wordt gelegd is sinds 2000 verdubbeld tot 29.000. Tegelijkertijd worden voor steeds zwaardere delicten taakstraffen gegeven. Door de enorme aantallen taakstraffen die de reclassering moet verwerken is de taakstraf een confectiesanctie geworden in plaats van maatwerk, stelt Van Kalmthout in zijn proefschrift. Peter van der Laan, onderzoeker aan het Studiecentrum Criminaliteit en Rechtshandhaving, zegt dat een taakstraf, juist door de grote aantallen, ook geen maatwerk kán worden. ,,Dan moet je accepteren dat kwantiteit belangrijker wordt dan kwaliteit.''

Volgens PvdA-kamerlid Wolfsen is het `paradoxale' dat de reclassering eigenlijk het monopolie heeft op taakstraffen. ,,Ze zijn een stichting die zichzelf moet onderhouden. Ze verdienen goed aan taakstraffen en zijn afhankelijk van het ministerie van justitie. Ze kunnen moeilijk toegeven dat het niet goed gaat.''