Chris Potter

Lange tijd gold Chris Potter als de saxofoonbelofte van zijn generatie. Potter had de techniek (en een prestigieuze Jazz Par prijs om dat te onderstrepen) maar kwam maar niet los uit het korset van de postbop. Het leek wel of hij bang was buiten de lijntjes te kleuren. Hij bleef altijd keurig in de voetstappen van de meesters. Maar die spoken van het verleden heeft hij met zijn vorige plaat, Gratitude, eindelijk afgeschud. Zodoende ademt zijn tiende album Lift, een live-plaat, een gevoel van bevrijding en speelplezier zoals we dat niet eerder van Potter hoorden. Tegen het decor van de befaamde Village Vanguard etaleert de blazer zijn warmbloedige toon en fabelachtige bereik. Potter heeft geen sprintjes of acrobatische trucs meer nodig om te bewijzen hoe goed hij wel niet is. Er is een lekker rauw randje in zijn toon geslopen en hij strooit met onorthodoxe toonbuigingen. Chris Potter is belofte af, hij kan definitief gerekend worden tot de hedendaagse groten van de tenor.

Chris Potter Quartet: Lift - Live at the Village Vanguard (Universal, 0602498177884) TIKEL> AD> BLIO>