The Bad Plus

Alles aan de cd Give ademt pop. De hippe hoes, de foto's van de bandleden in astronautenpakken, de bandnaam: The Bad Plus. Dit is overduidelijk geen traditioneel pianotrio in de directe lijn van Red Garland of Oscar Peterson. En zo klinkt The Bad Plus ook niet. De melodielijnen van pianist Ethan Iverson zijn helder, bedrieglijk simpel maar uiterst catchy. Bassist Reid Anderson en drummer David King rocken meer dan dat ze swingen. Er staat een Ornette Coleman-compositie, Street Woman, op het programma, maar de band is toch het meeste op dreef in geannexeerde popliedjes. Velouria van The Pixies krijgt een opfrisbeurt, de Black Sabbath-hit Iron Man wordt ondergedompeld in barokke bombast en Abba (Knowing Me, Knowing You) klonk zelden zo ontspoord als hier. Hoewel de grondstof pop is, heeft het trio een jazz-attitude behouden. De muziek is niet zo overgeproduceerd als sommige pop. Alle twaalf nummers zijn in een keer opgenomen en de heren vermelden heel netjes de twee plekken waarop ze in de opnamen gesneden hebben. Dat belooft veel goeds voor het North Sea Jazz Festival waarop The Bad Plus 's zaterdags in de Carel Willink Zaal speelt.

The Bad Plus: Give (Columbia, COL515307 9) Distr Challenge.