Federer kan alleen van zichzelf verliezen

Net als vorig jaar zegevierde Roger Federer gisteren op Wimbledon. De Zwitser speelde niet eens zijn beste tennis, maar was toch veel te sterk voor de Amerikaan Andy Roddick.

Zelfs zonder zijn allerbeste tennis te spelen wist Roger Federer in de Wimbledonfinale zijn tegenstander Andy Roddick te overklassen. De nummer één van de wereld had gisteren twee uur en dertig minuten nodig om zijn grootste concurrent te verslaan: 4-6, 7-5, 7-6 en 6-4.

Na zijn tweede Wimbledontitel kreeg de 22-jarige Zwitser het even te kwaad, maar de tranen biggelden niet zo over zijn wangen als twaalf maanden geleden. Federer raakt inmiddels langzaam gewend aan het idee dat de heerschappij in het tennis hem toebehoort. Al koesterde hij de Challenge Cup nog meer dan in 2003. ,,De druk op mij voor het toernooi was enorm'', zei hij. ,,Om mijn naam voor de tweede keer op het bord van de kampioenen te zien was fantastisch.''

Federer heeft zoveel talent dat oud-kampioenen als Boris Becker en John McEnroe de beste tennisser aller tijden in hem zien. Na zijn nieuwe zegetocht op de grasbanen van The All England Club zullen de verwachtingen alleen nog maar hoger worden opgeschroefd. De komende jaren zal hij ongetwijfeld het ene record na het andere binnenhalen. Met 24 winstpartijen op gras verbeterde hij al een reeks van zijn legendarische voorganger Pete Sampras. Het is de vraag wie Federer op Wimbledon tot stoppen kan brengen. Zijn laatste nederlaag leed hij in 2002 tegen Mario Ancic.

Destijds was Federer nog een natuurtalent die op een zwakke dag vooral mentaal te pakken was. In het verleden verzuimde hij nogal eens de tegenstander bij de strot te grijpen en diens keel dicht te knijpen. Als vervolgens het spel niet precies zo verliep als hij voor ogen had, kon Federer zichzelf verliezen. Jammerend, zeurend en vloekend ging hij dan zijn ondergang tegemoet. De tijd dat de rechtshandige kampioen zich zo laat gaan is voorbij. Sindsdien is hij bijkans onverslaanbaar geworden.

Met zeges op Wimbledon, de Australian Open en de Masters Cup nam hij afscheid van het predikaat dat hij geen grote toernooien kon winnen. Federer is vandaag de dag op ieder toernooi waar hij verschijnt dé grote favoriet voor de eindzege. Zo ook in het Zwitserse Gstaad waar hij deze week voor het eerst in zijn loopbaan een titel in eigen land hoopt te veroveren. Een thuisoverwinning ontbreekt nog op de erelijst van de in Basel geboren tennisser.

Federer is zó goed dat de buitenwereld er bijna zonder meer vanuit gaat dat hij het circuit jaren kan domineren. Dat is tegelijkertijd ook het probleem voor Federer. Het is eenvoudigweg niet mogelijk overal en altijd te winnen. Dit seizoen won hij 46 partijen en moest Federer vier keer zijn opponent als verliezer de hand schudden. Na iedere nederlaag volgde kritiek. Zoals na zijn nederlaag eerder dit jaar in de derde ronde van Roland Garros tegen de Braziliaan Gustavo Kuerten. Critici stelden dat hij met zoveel talent alle grandslamtoernooien zou moeten winnen. En dat hij sinds eind vorig jaar zonder coach de wereld over reist, zou zijn tennis niet ten goede komen, zo stelde oud-Wimbledonwinnaar McEnroe.

Federer weerlegde de kritiek door te stellen dat hij door de opleiding van zijn voormalige coach Peter Lundgren ,,een volwassen man is geworden met genoeg kennis van zaken''. Hij trekt zijn eigen plan en luistert niet of nauwelijks naar de talloze tips en aanwijzingen die velen hem geven. De afgelopen twee weken bewees hij op Wimbledon andermaal dat niemand hem naar de kroon kan steken. Zelfs al heeft hij een mindere dag zoals gisteren in de finale tegen Roddick.

In een eindstrijd die twee keer werd onderbroken door de regen wankelde Federer tegen de nummer twee van de wereld, maar knock-out ging hij niet. Het Amerikaanse servicekanon legde veel risico in zijn spel door met vlammende groundstrokes zijn rivaal te bestoken. De tactiek van Roddick dreef Federer zo nu en dan tot wanhoop. Meer dan eens kwam een keihard ,,Nein!'' uit zijn mond. Federer kon vaak niet meer doen dan de kogels van Roddick blokkeren.

Een tweede regenbui kwam als geroepen voor Federer. Na de korte onderbreking veranderde hij van tactiek. In plaats van zijn spel te spelen vanaf de baseline besloot hij meer servicevolley te gaan spelen. Federer pakte op de juiste momenten zijn kansen en hij had bovendien met een paar netballen het geluk van een kampioen. Na het laatste punt liet hij zich op de baseline zakken.

Met zijn zesde overwinning in zeven onderlinge ontmoetingen tegen Roddick bewees Federer dat het verschil tussen hem en de rest van het veld enorm is. De nummer twee van de wereld was al ingenomen met het feit dat ,,Federer niet helemaal onverslaanbaar bleek''. Van scherpe rivaliteit is dan ook nog geen sprake. ,,Dan zal ik eerst eens een paar partijen van hem moeten winnen'', zei de vice-kampioen van Wimbledon. Federer lijkt alleen nog van zichzelf te kunnen verliezen.

Maria Sjarapova: pagina 15