Tekst brief

Geachte heer Mulder,

U vraagt van mij openbare excuses omdat ik u vals beschuldigd zou hebben van het onverantwoord zwartmaken van bondscoach Advocaat. Die excuses krijgt u niet.

Voor iemand die zo subtiel de eigen woorden weet uit te leggen, luistert u opvallend onzorgvuldig en een tikje gemakzuchtig naar de woorden van anderen. Ik heb in verband met de verwijten aan het adres van de heer Advocaat nooit uw naam genoemd en ik heb nimmer gerept van uw `stenigt hem' opmerking. Dat daar wat u noemt `ironie' in zat was mij niet ontgaan. Net zo min als het mij ontgaan is dat die ironie door vrijwel niemand is begrepen. U zou de conclusie kunnen trekken dat u zich dus kennelijk erg onzorgvuldig hebt uitgelaten, en dat zou een ervaren publiek persoon als u zich moeten aantrekken. Ik wil niet meteen net als u openbare excuses eisen, maar in plaats van op hoge toon vermeende fouten bij anderen aan de kaak te stellen, zou een beetje zelfkritiek zeker geen kwaad kunnen.

Ik heb in volle overtuiging het bedenkelijke klimaat van vorige week rond de bondscoach aan de orde gesteld. Ik heb erop gewezen dat we [..] onze kinderen proberen te leren respect te hebben voor elkaar en in het bijzonder voor de leraar, de trainer en de scheidsrechter. Ik vond het klimaat dat ook door de media werd aangewakkerd rond de heer Advocaat in dat opzicht zwaar ondergravend. Neem bijvoorbeeld het ochtendblad dat anonieme doodverwensingen afdrukte [..] Op die redactie is men onvoldoende doordrongen van haar maatschappelijke verantwoordelijkheid.

Ik sta nog steeds voluit achter mijn oproep [..]. Ik wens u veel sterkte.