MEP-onderzoek

Bij het lezen van de artikelen over het MEP-onderzoek zoals `Nieuwsprogramma's favoriet bij allochtonen' (NRC Handelsblad, 21 juni), wordt mij eens te meer duidelijk hoe racisme en een daarbij aansluitend simplistisch cultureel determinisme de bovenhand voeren in publieke discussies in Nederland heden ten dage. De verbazing dat allochtonen niet vooral kijken naar programma's over `henzelf', gaat er namelijk weer eens vanuit dat identiteit bovenal bepaald wordt door eenduidige etniciteit, en dat lezen en televisie of film/ video kijken te maken hebben met een `identificatie' van de lezer/ kijker met het boek/ programma. D.w.z. dat zij plezier zouden beleven vooral aan boeken/ programma's waarin zij `zichzelf' menen te herkennen. Dit naïeve model van lezen en kijken is al vele jaren onderhevig aan uitgebreide kritiek in studies over lezen en kijken, alsook het idee dat mensen vooral bepaald zouden worden door hun afkomst uit een bepaalde streek of land (of religie etc.). Mensen zijn in de eerste plaats complexe individueen, die ook ieder een eigen interpretatie en definitie hebben van hun etnische identiteit, en ook van elk ander te bedenken aspect van het mens-zijn. Staatssecretaris Van der Laan kan dus eisen wat zij wil: er is geen programma te maken dat kan garanderen dat `allochtonen' worden bereikt, net zo min als zij zou verwachten dat er een programma geëist kan worden dat `autochtonen' bereikt.