Harde zomer

Dag heer, leuk dat u weer eens langskomt, tijd geleden, ik dacht al dat u me ontrouw was geworden, dat uw vrouw u was gaan knippen. Nee hoor, Rinus, dat is het niet, maar het groeit niet zo hard meer, we worden allemaal ouder. Ik zie trouwens dat je je oranjeversiering weer hebt opgehangen, had je die vorige week niet binnengehaald? Ja, dat klopt. Weet u, je moet in dit vak natuurlijk wel weten waarmee je je klanten een plezier doet. En toen ik begin vorige week de kranten had gezien, na die nederlaag tegen die Tsjechen en die wissel van Robben door Advocaat, toen heb ik die oranjeboel weggehaald. Maar mijn vrouw is voorzichtig, die zei meteen, laat de spijkers liever in de muur zitten, want je weet nooit. Nou, ze weet niks van voetbal, ze wil er niet eens iets van weten, meer dan vijf minuten kijkt ze niet, maar ze heeft gelijk gekregen. En de klanten zijn er ook weer enthousiast over, er wordt hier trouwens over niks anders gepraat, dat begrijpt u wel. En Advocaat en zijn jongens staan er weer goed op, dat begrijpt u zeker ook wel, al zou ik aan hem als klant niet veel hebben. Niet meer dan aan u, als ik het mag zeggen. Geintje, meneer.

Nee, begin vorige week lustten ze Advocaat hier in de winkel om het op zijn Haags te zeggen rauw en gebakken, maar nu zou er hier echt niemand meer moeten zeggen dat hij opgehangen of gestenigd mag worden, zoals die Jan Mulder zei op de tv. Ik ben maar een gewone jongen uit de Kempstraat, meneer, een jongen van de gestampte pot dus, maar dat vond ik toch behoorlijk achterlijk. Die vroegere sportjournalist van de Volkskrant, die man die in 1974 door spelers van het Nederlands elftal nog in Duitsland in het zwembad is gegooid, die zei even later voor de tv dat er onder voetbalsupporters genoeg idioten zijn die zo'n woord als dat stenigen letterlijk nemen. Gelooft u dat ook?

Dat heb je allemaal niet goed begrepen, Rinus, je lijkt Tom van `t Hek wel. Dat moest je niet letterlijk nemen, dat was een stijlfiguur, dat heeft Mulder nu al een paar keer uitgelegd. Hij wilde alleen maar zeggen dat hij helemaal niet buitengewoon vijandig of onheus geweest was in zijn kritiek op Advocaat, en daarom koos hij voor de stijlfiguur van de absurde overdrijving, snap je?

Maar heer, betekent dat dan dat je altijd kans hebt dat die Mulder iets heel anders bedoelt dan hij schrijft of zegt? Ja, precies, Rinus, dat maakt hem vaak zo spannend en verrassend. Hij zit als het ware in dat programma van Barend en Van Dorp, omdat je anders niet goed op zou letten. Want de meeste andere mensen in dat programma zitten almaar serieus te praten. En je weet, daarvan wordt een mens vandaag de dag snel moe. Vandaar dat ze zo iemand als mevrouw Koeman ook uitnodigen, zoiets breekt de sleur, zo iemand die van haar man weet wat de topvoetballer in zijn werk meemaakt, en hoe het dan met zijn vrouw en gezin gaat. Zelf hoef ik dat niet te weten, maar ik weet dat veel mensen daarvan liefst álles willen weten. Infotainment is de term, Rinus, daar is veel vraag naar. Vandaar ook dat ze laatst Rob Oudkerk, die oud-wethouder uit Amsterdam, met zijn vrouw in de uitzending hadden gehaald en die twee ook nog bij een heel innige wandeling hadden gefilmd. Dat was een emotioneel contrapunt, een smaakvol en romantisch zijlicht, dat zien mensen graag, de reclameboodschap gaat er daarna zogezegd dubbel goed in.

Toch fijn dat u dat van dat stenigen als gestudeerd mens even uitlegt, want daar waren wij hier toch niet zo een twee drie op gekomen. Die media zijn soms toch moeilijk te volgen, hoor. Misschien hebt u vorige week die grote foto van Advocaat met de kop Wisselen! erboven op de voorkant van het sportblad van het Algemeen Dagblad zien staan? Gisteren lazen we dat dat zakelijke kritiek was geweest. Een dag later wisten ze vorige week trouwens ook al dat Willem van Hanegem zijn opvolger zou worden, nou ja, ze maken daar in Rotterdam wél de beste sportkrant van Nederland, dat schrijven ze trouwens zelf ook steeds. Ik had hier pas een klant die zei dat niemand anders dat schrijft, maar die man komt uit Amsterdam, dus dat zal wel kinnesinne zijn geweest, denkt u niet? Want zeg nou zelf, zo iemand als bijvoorbeeld die Hugo Borst van het AD, zo iemand hebben ze in Amsterdam niet! Dat is net zo iemand als Theo van Gogh, maar dan in sportland. Die man is geniaal, die heeft pas op de tv en gisteren ook in zijn krant uitgelegd dat het Nederlands elftal door alle kritiek, en vooral door de kritiek op Dick Advocaat, nu zo'n mooie eenheid is geworden. Dus dat ze nu samen met de armen om elkaar in een cirkel gaan staan en dan hard iets roepen en daarna de strafschoppen goed nemen, dat heeft dáármee te maken. Als je het zo bekijkt, mag Advocaat de media wel dankbaar zijn, vindt u niet?

Nu draaf je door, Rinus. Dadelijk zeg je nog dat Advocaat de media zelf heeft gevraagd hem aan de schandpaal te nagelen. Dan heeft hij zeker Co Adriaanse gevraagd vooraf te zeggen dat Nederland onder Advocaat nooit Europees kampioen kan worden. En die tekst van Adriaanse plakt Advocaat dan zeker volgens het handboek voor de voetbaltrainer als prikkel aan de muur in de kleedkamer?

Maar een beetje gelijk heb je misschien toch. Zo'n ploeg heeft natuurlijk wel een vijand van buiten nodig. De ene keer zijn dat de bonds- en andere bonzen, de bobo's, de andere keer zijn het de Duitsers die oma's fiets nog steeds niet hebben teruggegeven, weer een andere keer is er intern iets mis waarover een motiverend ruzietje kan ontstaan. Saai mag het, zeker ook wat de media en de supporters betreft, in elk geval niet worden. Op de Duitse tennisster Steffi Graf, die in haar grote tijd alles won wat er winnen viel en wier privé-leven erg keurig was, was het boulevardblad Bild na een paar jaar stevig uitgekeken. Pas toen haar vader callgirls bleek te bezoeken en de belastingen had getild, keerde ook Steffi weer terug op de voorpagina's van Bild. Zo werkt dat, Rinus.

Het is een harde zomer, Wimbledon is al begonnen, volgende week begint de Tour de France, je moet nog even volhouden. Maar die oranjeslingers kunnen dadelijk weg en met een portret van Advocaat aan de muur zou ik toch nog een paar dagen wachten. Zo is het goed, laat de rest maar zitten, ik groet je.

Tot ziens, heer, en u wordt weer bedankt.