Debat over Irak

Debacle

[...] De ceremonie in Bagdad is het geschikte moment om de oorlog in Irak een mislukking te noemen, misschien zelfs wel een debacle. Haar enige succes was de verwijdering van Saddam Hussein – een boeman, inderdaad, maar wel een die door jarenlange VN-sancties, wapeninspecties en door zijn eigen verbluffende incompetentie al grotendeels onschadelijk was gemaakt. Geen enkele betekenisvolle band met Al-Qaeda is bewezen, geen massavernietigingswapens zijn ontdekt en op geen enkele manier is het terrorisme afgenomen – een overdonderderende hoeveelheid bewijzen dat er is gefaald. In feite, zoals het State Department met tegenzin heeft laten weten, is er sprake van meer wereldwijd terrorisme dan voorheen. [...]

Logica en politiek zijn de drijfveren geweest voor de ceremonie van afgelopen maandag. Het eerste heeft te maken met de reden voor de opstand – de Amerikaanse bezetting. Hoe sneller Irakezen met elkaar te maken krijgen, des te groter de kans bestaat dat er uiteindelijk een soort stabiele regering gevormd kan worden. De snelheid waarmee de bevrijding (van Irak, red.) omsloeg in een bezetting, bewijst hoe laag het tolerantiegehalte van Irak is voor alles wat ook maar enigzins neigt naar westerse (koloniale) inmenging. Maar ook politiek speelt een belangrijke rol: de komende Amerikaanse verkiezingen. Het beleid van de regering-Bush is om het aantal gevallen militairen tot een minimum te beperken – zelfs als dat betekent dat ze daarom de slechteriken moeten laten gaan.

(Columnist Richard Cohen, Washington Post)

Geheimhouding

[...] De geheimzinnigheid waarmee zo'n belangrijke keuze als het overdragen van de souvereiniteit aan een eerste Iraakse post-Saddam-regering heeft plaatsgevonden, leidt tot de conclusie dat de stijl van Paul Bremer, de Amerikaanse civiele gezant in Irak, een voorbeeld is van wat uit Irak moet worden verbannen. Geheimhouding en het beslissen over de toekomst van een land achter gesloten deuren is iets waar de Irakezen beslist al genoeg van hebben gezien.

[...] Als ze afstand willen nemen van hun nabije verleden en hun eigen pad willen bewandelen, moeten [premier] Allawi, [president] Yawar en hun collega's zich goed realiseren dat je geen stabiele staat kan opbouwen zonder wetten of wetshandhaving. In feite moet wetshandhaving voorafgaan aan het streven naar orde. De nieuwe regering moet niet afhankelijk raken van tribale, persoonlijke of andere informele vormen van wetgeving – anders wordt dit de nieuwe Iraakse orde. Hiervan heeft de Arabische wereld al veel te veel voorbeelden. [...]

(Hoofdartikel Daily Star, Beiroet)

Falende god

Zowel in Europa en Azië als in de Arabische wereld worden de Verenigde Staten beschouwd als de god die heeft gefaald. Zoals het geval is bij elke beleidsverandering, is het de essentiële vraag of de architecten hebben geleerd van hun fouten. De regering-Bush mag dan hopen dat Irak in november een minder grote rol speelt in de hoofden van de kiezers, maar met meer dan 130.000 Amerikaanse manschappen die achterblijven, zal het een grote verkiezingskwestie blijven. Het zal voor Bush een test zijn hoe om te gaan met de realiteit van een mislukt Irak-beleid. Als hij doorgaat met zijn `Missie Volbracht'-retoriek van afgelopen jaar, zal dat alleen maar de indruk versterken dat Irak bestaat uit een opeenstapeling van leugens, beginnend met de manier waarop de oorlog – via een zoektocht naar massavernietigingswapens – werd gerechtvaardigd, tot aan de uiteindelijke afwikkeling nu.

Maar nu heeft Bush, die vaak spreekt over de aard van het leiderschap, de kans om zich eens van een andere kant te laten zien. Daarbij gaat het er niet om dat hij zijn falen moet toegeven – dat is iets wat we Bush van nature nooit zullen zien doen. Het gaat erom dat hij het land zal laten zien dat hij iets geleerd heeft van deze pijnlijke ervaring, en dat zijn presidentschap zal veranderen door de lessen die hij heeft geleerd. Het zal voor Bush een politieke uitdaging zijn om het land te laten zien dat zijn tweede termijn als president verschilt van de eerste periode. Dit is geen regering die de leuze `Nóg Vier Jaar' op een overtuigende manier kan verkondigen. Bush zal moeten aantonen dat hij de komende vier jaar een beter en wijzer buitenlands beleid zal voeren. Dat moet niet onmogelijk zijn. De afgelopen drie maanden heeft Bush in alle stilte zijn Irak-beleid omgevormd van de [...] hoop op een transformatie tot de pragmatische en soms kille kunst van het mogelijke. Hij moet zijn nieuwe realisme in zake Irak waarmaken [...] in plaats van door te gaan met zijn moraliserende retoriek.

(Columnist David Ignatius, Washington Post)

Trots als wapen

Gisteren, 48 uur eerder dan gepland, heeft Irak een nieuwe belangrijke stap gezet op zijn weg naar multi-etnische vrijheid. De enige mensen die teleurgesteld waren over de vervroegde machtsoverdracht [...] zullen de terroristen zijn geweest, die ongetwijfeld nieuwe beestachtigheden hadden gepland om de geplande overdracht morgen te vieren.

Tussen nu en januari volgend jaar, wanneer verkiezingen gehouden worden voor een nationale assemblee die op haar beurt een nieuwe grondwet moet opstellen waarover in een referendum in het najaar moet worden gestemd, hebben de interim-bestuurders van Irak één grote uitdaging de terroristen te verpletteren. Terwijl achter de schermen belangrijk overheidsbeleid zal doorgaan op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg, nutsbedrijven en andere infrastructuur, zullen deze inspanningen allemaal niets uitmaken als de veiligheidssituatie niet goed onder controle wordt gebracht. [...]

Het succes van deze nieuwe fase voor Irak hangt af van het vertrouwen dat gewone mensen hebben in de claim dat ze echt hun eigen zaken weer in de hand nemen. De meeste Irakezen geloven dit eenvoudigweg niet. Ze zouden het natuurlijk wel willen, maar alles wat de afgelopen 15 maanden in het land is gebeurd, zit vol met de vingerafdrukken van Washington. Ze zien weinig reden om te geloven dat een regering die het fiat heeft van de VS, iets meer kan zijn dan een marionet om de buitenlandse controle te laten voortduren. [...] Washington en zijn bondgenoten moeten begrijpen dat het belangrijkste wapen dat tegen de terroristen kan worden ingezet, de trots is van het Iraakse volk en het geloof in de toekomst van hun land. Alleen als die groeien, zal de macht van de woeste opstandelingen verminderen.

(Hoofdartikel Arab News, Riad)

Profileren

[...] Veiligheid scheppen is nog te veel gevraagd in Irak. De buitenlandse troepen zullen derhalve nog lange tijd in het land blijven. Juist die situatie zal weer voedsel geven aan nieuw verzet van velerlei aard. [Premier] Allawi moet ervoor zorgen dat hij zich meer profileert tegenover de Amerikanen om bij het omvangrijke deel van de bevolking dat hem afwijst, de roep van zich af te schudden dat hij plaatsvervanger van de VS is.

(Hoofdartikel Frankfurter Allgemeine)