Wandelen langs Madonna, pardon, Esther, mag toch

Het conflict over wandelpaden rond het Britse landgoed van Madonna werd een `mensenrechtenkwestie', maar lijkt nu opgelost, schrijft correspondent Hans Steketee.

Wie in het Verenigd Koninkrijk een stuk grond koopt krijgt er vaak iets bij: een openbaar recht van overpad dat soms al uit de middeleeuwen dateert en voor niets hoeft te wijken. De nieuwe eigenaar heeft zelfs de plicht de rights of way op zijn terrein begaanbaar te houden en de kissing gates, de oer-Britse houten klaphekjes, en wegwijzers te onderhouden. Nog erger: hij moet vaak tolereren dat er voortdurend wildvreemde wandelaars over zijn erf lopen.

Dat ondervonden de heer en mevrouw Ritchie, toen ze voor negen miljoen pond (dertien miljoen euro) het landgoed Ashcombe kochten, 300 hectare bos en open heuvelland in het graafschap Wiltshire, met een achttiende-eeuws huis dat vroeger van de society-fotograaf Cecil Beaton is geweest. De Ritchies horen ook bij de society: híj maakte de filmhit Lock, Stock and Two Smoking Barrels, zíj is beter bekend als de popzangeres Madonna, die sinds vorige week graag Esther genoemd wil worden, in verband met haar liefde voor de kabbala (zie voorpagina deze bijlage).

De Ritchie'tjes waren bang dat op de openbare weg die al een paar eeuwen op dertig meter langs hun huis loopt vooral papparazzi en andere voyeurs zouden wandelen. Ze lieten een kadastrale procedure beginnen toen de nieuwe `zwerfwet' (right to roam) naderde, waarbij 142 hectare van het landgoed door de regering als openbaar terrein leek te worden gekwalificeerd. In dat geval zouden hun ,,mensenrechten worden geschonden'', aldus het echtpaar. De Ramblers Association, de landelijke bond van natuurwandelaars, vormde een van de tegenpartijen. De bond met 139.000 leden voert al langer strijd met boeren die paden expres onderploegen én met grootgrondbezitters, vooral van nouveau riche-adel, die soms met rokende geweerlopen `hun' land verdedigen.

Beide partijen kregen vorige week vrijdag een beetje gelijk van de Inspecteur voor Planning: op de helft van het omstreden gebied mag worden gewandeld. Daar kunnen Lourdes en de kleine Rocco Ritchie dus voortaan gewone burgers in een regenjack tegenkomen. Maar the anoraks, zoals de wandelende klasse bekend staat, mogen niet bij de zangeres van Borderline voor de ramen gaan staan.