Ivanisevic regisseert eigen afscheid

Goran Ivanisevic (32) heeft tegen Lleyton Hewitt afscheid genomen van het proftennis. ,,Ik ben nu blij en bedroefd. Ik heb vijftien jaar lang van mijn carrière genoten. Ik ben trots op mezelf.'' Nog een keer klonk: ,,We love you Goran!''

Na de laatste bal trok Goran Ivanisevic het voetbalshirt van Kroatië over zijn hagelwitte tennisoutfit aan. In het roodwitte tricot van zijn geboorteland nam hij op het door hem zo geliefde centre court van Wimbledon afscheid van zijn profloopbaan. Een klein deel van het hoofdzakelijk Britse publiek keurde de actie van de 32-jarige tennisser met boegeroep af, maar de meeste toeschouwers beloonden Ivanisevic met een staande ovatie; als hommage voor zijn loopbaan. De excentrieke Kroaat is sinds zijn gewonnen Wimbledonfinale in 2001 ook in Groot-Brittannië een volksheld.

Ondanks de nederlaag in drie sets (6-2, 6-3 en 6-4) tegen Lleyton Hewitt voelde het afscheid voor Ivanisevic als een overwinning. ,,De afgelopen twee jaar heb ik gestreden om hier nog één keer te kunnen spelen'', zei Ivanisevic een uur na de partij. ,,Alles was perfect vandaag: het weer, de toeschouwers, het centre court. Alleen Hewitt was te goed voor mij. Ik ben nu blij en bedroefd tegelijk. Het is jammer dat het voorbij is, maar ik hoef nu niet meer te trainen. Ik heb vijftien jaar lang van mijn carrière genoten.''

Ivanisevic begon zijn profloopbaan in 1988 in het tijdperk van tennissers als Jimmy Connors en John McEnroe. De linkshandige servicespecialist baarde in 1992 opzien door op het gras van Wimbledon de eindstrijd te halen waarin hij verloor van Andre Agassi. In de jaren die volgden was het Pete Sampras die hem twee keer van de titel in Londen afhield. Het dreef Ivanisevic bijna tot waanzin. Drie jaar geleden haalde hij op verbluffende wijze zijn gram met een heroïsche zege op Patrick Rafter. In Kroatië werd hij door meer dan honderdduizend mensen groots geëerd. Hij wil in september nog één keer een Davis-Cupwedstrijd voor zijn land spelen als Kroatië uitkomt tegen België. ,,Maar ik speel alleen de laatste wedstrijd als die er niet meer toe doet. Dat wordt dan mijn dank aan de Kroatische bevolking'', zei Ivanisevic die in de toekomst captain van het Davis-Cupteam wil worden.

Ivanisevic wilde koste wat het kost als profspeler afscheid nemen op zijn geliefde Wimbledon. Na zijn zege van drie jaar geleden moest hij echter twee keer met blessures verstek laten gaan. Het leek er lang op dat Ivanisevic zijn eigen afscheid niet kon regisseren. Door zijn zwakke linkerschouder nam de machtige opslag van Ivanisevic in kracht zo af dat hij dit jaar bijna geen wedstrijd meer wist te winnen. Desondanks voelde hij zich goed genoeg om nog één keer als prof aan Wimbledon te beginnen.

De leiding van the All England Club beloonde de inspanningen van het Wimbledonlid Ivanisevic met een wildcard voor het hoofdtoernooi. Op het heilige gras aan de Londense Church Road bleek de voormalige nummer twee van de wereld weer op te bloeien. In de eerste twee ronden Ivanisevic aan de wereld zien dat hij op zijn oude dag nog van de huidige generatie tennissers kan winnen. Op de eerste dag van het toernooi rekende hij op het centre court in drie sets af met de Rus Mikhail Joezni.

Donderdag dreigde na een paar regendagen een uitschakeling op baan 2 tegen de Italiaan Filippo Volandri. Maar de man die 22 proftoernooien wist te winnen haalde op the graveyard of champions nog één keer al zijn trucen uit de kast. Vloekend, tierend en zeurend bewoog Ivanisevic over de baan. Hij smeekte de Goden zijn verblijf op Wimbledon met nog één partij te rekken. Zijn gebeden werden verhoord. Volandri verloor de mentale oorlog en de partij. Als dank gooide de Kroaat zijn racket en zijn tas in het publiek. Het bleek zijn laatste zege uit zijn lange loopbaan. ,,Ik wilde laten zien dat ik nog kon winnen'', zei Ivanisevic. ,,Dat is gelukt. Ik ben trots op mezelf.''

Gisteren volgde dan toch het onvermijdelijke afscheid van de Kroatische volksheld. Al tijdens de partij begon Ivanisevic aan zijn afscheidsshow. Hij zocht voortdurend contact met het publiek. Na netballen die net goed vielen maakte hij kushandjes naar hemel boven het centre court. ,,Goran! Goran!'', scandeerden de tennisfans tijdens de korte pauzes. In de derde set voelde Ivanisevic dat het einde nabij was. De charismatische tennisser trok gekke gezichten naar de camera's rond de baan en zwaaide naar schreeuwende fans. ,,We love you Goran!'', klonk het door het meer dan tachtig jaar oude tennisstadion. Ivanisevic hield zijn racket even omhoog als dank voor de ondersteuning. Direct daarna verraste hij Hewitt met een knalharde service en droeg hij het punt al wijzend op aan de vrouwelijke toeschouwer. Daarna klonk het ,,we love you Goran!'' van alle kanten.

De lachende Ivanisevic kon de jonge prof Hewitt niet van de wijs brengen. De Wimbledonwinnaar van 2002 overklaste de kampioen van 2001 met zijn solide spelletje. Maar het applaus na het laatste punt was dit keer voor de verliezer. Met zijn armen in de lucht nam Ivanisevic afscheid van het centre court waar hij drie finales verloor en één won. De zege drie jaar geleden tegen Rafter ging de geschiedenis in als één van de mooiste momenten uit het proftennis.