Crédit Suisse kiest beste optie

Na het vertrek van John Mack is geen enkele strategische optie aantrekkelijk voor Crédit Suisse. Maar de keuze die het Zwitserse concern heeft gemaakt – vasthouden aan zakenbank CSFB en het beste proberen te maken van een lastige klus – lijkt de minst slechte. Toch is het nog geenszins duidelijk dat Crédit Suisse zich realiseert wat er voor nodig zal zijn om CSFB er weer bovenop te helpen.

Maar wat waren de alternatieven? Een volledige fusie van het moederbedrijf met een andere Europese bank? De meest in aanmerking komende kandidaat was Deutsche Bank. Naar verluidt was Mack voorstander van die optie. Op papier zou zo'n fusie meer zin hebben dan de meeste andere transnationale bankfusies in Europa. Die worden niet overwogen omdat er bijzonder weinig synergievoordelen mee te behalen zijn. Deutsche en Crédit Suisse zouden daarentegen grote mogelijkheden hebben om bij hun zakenbanken te bezuinigen.

Het probleem is dat in het daaruit voortvloeiende bloedbad waarschijnlijk een groot deel van de omzet verloren zou gaan. Toch zou zelfs dat nog aanvaardbaar kunnen zijn, als de politieke horden voor zo'n overeenkomst maar genomen konden worden. Maar inmiddels is duidelijk dat de gevestigde orde in Duitsland niet zal toestaan dat Deutsche in Zwitserse handen valt, en het is twijfelachtig of de Zwitsers het omgekeerde met Crédit Suisse zouden laten gebeuren.

Kan CSFB dan niet gewoonweg worden verkocht? Aan die optie kleeft de charme van de eenvoud. Maar in zijn huidige toestand zou CSFB niet genoeg opbrengen. Het heeft ook voordelen om zakenbank- en particuliere bankactiviteiten onder één dak te verenigen. Als Crédit Suisse al iets moet verkopen, lijkt de verzekeringstak Winterthur meer in aanmerking te komen. Het uitstapje dat het vorige bestuur op de markt voor bankverzekeringszaken wilde wagen, is nooit wat geworden. Door Winterthur los te koppelen van zijn bankdivisie heeft Crédit Suisse zijn dochter feitelijk te koop aangeboden. Alles in aanmerking genomen is de minst slechte strategie dus een poging om CSFB weer gezond te maken. Maar niemand hoeft zich enige illusie te maken hoe lastig dat zal zijn. Mack heeft hemel en aarde bewogen om de zakenbank op het juiste spoor te krijgen, na het fiasco van de overname van DLJ, maar hij heeft slechts ten dele succes geboekt. De kosten werden teruggedrongen, maar de zaken hebben er zwaar onder geleden. De wederopbouw van CSFB zal het ter beschikking stellen van extra middelen vergen, op een punt in de conjunctuurcyclus dat die middelen duurder worden. Maar het is nog helemaal niet zeker of Crédit Suisse werkelijk bereid is de benodigde investeringen te plegen. Het probleem is dat een halfhartige wederopbouw niet zal slagen. Walter Kielholz, de topman van Crédit Suisse, moet precies aangeven wat hij van plan is en dat aan zijn aandeelhouders proberen te verkopen.