Brutale kredietderivaten tot wasdom

Kredietderivaten zijn de brutale adolescenten van de financiële markten, die wellicht op het punt staan jonge volwassenen te worden. Een nieuwe index voor zogeheten credit default swaps (CDS) die deze week het licht zag, kon daarbij wel eens een handje gaan helpen. Kredietderivaten, die crediteuren in staat stellen zich in te dekken tegen toekomstige risico's, zijn sinds de start van het decennium met een enorme vaart vanuit het niets omhooggeschoten. Er gaat nu 3.600 miljard dollar in om. Dat klinkt wellicht als een enorm bedrag – en dat is het ook. Maar het is nog steeds minder dan 10 procent van de markt voor rentederivaten. Slechts weinigen verwachten dat de markt voor kredietderivaten dezelfde omvang zal krijgen als de markt voor rentederivaten, maar het zou er wel eens om kunnen gaan spannen. De schade die je kunt lijden door onverwachte verschuivingen in de hoeveelheid wanbetalers is immers niet zo heel veel kleiner dan de schade die je kunt lijden door plotselinge veranderingen van de rentestand.

Op dit moment beperkt de markt voor kredietderivaten zich grotendeels tot de aan- en verkoop van risico's die met bepaalde debiteuren gemoeid zijn. Maar de markt zal tot volle wasdom komen als beleggers in allerlei soorten kredietrisico's kunnen handelen, tot op welk punt in de toekomst dan ook. Dat gebeurt nu al op de markten voor rente-, wisselkoers- en aandelenderivaten. Er zijn zogeheten futures, opties op futures en een heel arsenaal aan andere exotische producten.

Maar om het hele scala aan kredietderivaten te laten bloeien, heb je een objectieve maatstaf nodig. Dat is wat de door Dow Jones iTraxx geïntroduceerde nieuwe CDS-index beoogt te worden. Kredietderivaten zijn niet zomaar een nieuw speeltje voor handelaren, maar kunnen grote invloed gaan uitoefenen op de manier waarop risico's in de economie gespreid worden. Optimisten beweren dat ze zullen leiden tot een veiliger financieel systeem, omdat banken met veel vreemd vermogen het makkelijker zullen vinden hun risico's bij beleggers onder te brengen. Pessimisten zijn juist bezorgd dat onwetende beleggers meer risico's op zich zullen nemen dan zij zich kunnen veroorloven. Zij zijn ook bang dat banken en hedge funds zo graag in deze financiële instrumenten willen handelen, dat zij hun risicogevoeligheid zullen opvoeren.

Tot nu toe steunen de feiten rond kredietderivaten de optimisten. In 2001/2002, toen de markt nog in zijn kinderschoenen stond, kwam een groot deel van de risico's van over de kop gaande ondernemingen als Enron bij de verzekeraars terecht en niet bij de banken. Maar zoals bij iedere adolescent kan het pad van de kredietderivaten bezaaid zijn met hindernissen.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar:

zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.