Verkerk begint een beetje te genieten op gras

Martin Verkerk staat na een overwinning op de Rus Nikolai Davidenko voor het eerst in de tweede ronde van Wimbledon.

Elke dag stuurt Martin Verkerk een sms'je aan zijn coach Nick Carr met de tekst fucking grass. Een jaar geleden had de 25-jarige Nederlander echt een enorme hekel aan grastennis, maar inmiddels stuurt hij de telefonische boodschappen alleen nog maar om de Nieuw-Zeelander te plagen. En na zijn zege van gisteren tegen de Rus Nikolai Davidenko in vier sets (4-6, 6-3, 6-4 en 7-5) is Verkerk zelfs van gras gaan houden. ,,Deze overwinning heb ik voor het grootste deel aan Nick te danken'', zei Verkerk. ,,Zonder hem zou ik nog altijd met een negatieve instelling aan een partij op gras begonnen zijn. Eindelijk kan ik een beetje genieten op gras.''

In de volgende ronde treft Verkerk de Australiër Mark Philippoussis, die vorig jaar in de finale van Wimbledon stond. Verkerk vertrok daarentegen twaalf maanden geleden na een ontluisterend verlies in de eerste ronde. Op dat moment zat Verkerk nog helemaal met zijn gedachten bij het graveltoernooi van Roland Garros waar hij verrassend de eindstrijd had gehaald.

Tot woede van zijn coach Carr begon het servicekanon destijds zonder enige ambitie aan het grandslamtoernooi aan de Church Road. Verkerk stelde later dat hij alleen voor het prijzengeld van de eerste ronde naar Wimbledon was gekomen. Na afloop van de kansloze nederlaag tegen het Zweedse talent Robin Söderling weigerde Carr commentaar te geven. ,,Ik zou wel wat willen zeggen, maar dat zou alleen maar negatief zijn. Laten we dat maar niet doen'', waren toen de enige woorden die hij vuil wenste maken aan de wanvertoning.

Twaalf maanden later stapte Carr met een heel ander gevoel de tribune af. Al was de coach die in Nieuw Zeeland opgroeide met grastennis nog lang niet tevreden met het optreden van zijn pupil. Terwijl Verkerk links en rechts de felicitaties van familie en vrienden in ontvangst nam, leunde Carr tegen de groene omheining van baan 17. Rustig rolde hij een sjekkie. ,,Om te beginnen ben ik zeer ingenomen met de eerste overwinning van Martin op dit grandslamtoernooi, maar hij had het zich veel makkelijker kunnen maken'', stelde Carr koeltjes. ,,Hij speelde nog te veel met ups and downs. Martin is afgelopen jaar een betere tennisser geworden, maar mentaal moet hij nog verder groeien. Hij moet leren dat op gras alle tekortkomingen van een tennisser worden uitvergroot. Martin wil echter genieten van zijn tennis en dat kan niet altijd. De echte goede spelers op gras luisteren naar hun coaches. Of Martin goed kan luisteren? Als hij in een goede bui is wel.''

Tijdens de partij tegen Russische gravelspecialist zocht Verkerk meer dan eens oogcontact met zijn coach. Na een winner balde de nummer 56 van de wereld triomfantelijk zijn vuisten. En na een misser probeerde de blonde reus zich in te houden. Na een matig begin nam Verkerk het initiatief over. Met zijn knalharde opslagen dicteerde hij het spel. Er leek niets aan de hand tot hij aan het begin van de vierde set na een ongelukkige game plots tegen aan achterstand aankeek.

Carr zat zich op te vreten toen Verkerk zeurend en mopperend over de baan ging. ,,Vecht voor de set'', beet Carr hem toe. Amper een paar minuten later was de stand weer gelijk. Carr vertrok geen spier toen een juichende Verkerk zijn kant op keek. ,,Het was knap dat hij zich terugvocht, maar Martin mocht zich nooit zo laten gaan'', zei Carr. ,,Als je grastennis speelt, moet je stabiel zijn. Dan moet je niet naar het scorebord kijken of kwaad worden als het even niet loopt. Ik kan het duizenden keren zeggen, maar hij moet het kennelijk via de moeilijke weg ervaren.''

Verkerk zelf keek met een tevreden gevoel terug na zijn partij. Na twee overwinningen vorige week op het grastoernooi van Rosmalen was zijn vertrouwen nog verder gegroeid. De korte inzinking in de laatste set noemde Verkerk ,,normaal in een partij van vier sets''. ,,Dit was een degelijke overwinning. Ik stond hier vandaag met een positief gevoel. In tegenstelling tot vorig jaar doe ik nu niet zomaar wat. Als het dan lukt, is Wimbledon opeens een veel mooier toernooi. Maar mijn favoriete grandslamtoernooi zal het nooit worden. Dat blijft Roland Garros. Ik zal Nick straks weer een sms'je sturen met de tekst fucking grass'', zei een lachende Verkerk voordat de regen verder spelen op Wimbledon onmogelijk maakte.