Sylvia Plath

,,Dying is an art, like everything else, I do it exceptionally well ', schreef Sylvia Plath in haar gedicht `Lady Lazarus'. Plath pleegde in 1963 zelfmoord door haar hoofd in de gasoven te steken. Sindsdien is haar levensverhaal een lichtend voorbeeld voor depressieve tieners en romantici. Die discussiëren eindeloos over haar literaire erfenis en de vraag of haar echtgenoot, de Engelse dichter Ted Hughes, schuldig is aan haar zelfmoord.

De biopic Sylvia kiest geen partij maar vertelt in grove streken het liefdesverhaal tussen de oerbritse Hughes en de Amerikaanse Plath. ,,We zijn twee helften die ronddoolden en pas één werden toen we elkaar ontmoetten'', zegt Plath tegen Hughes als ze probeert hun relatie weer op de rails te krijgen nadat Hughes haar voor een ander heeft verlaten. Zal ze dit echt gezegd hebben? Dit soort speculatieve teksten zijn altijd het probleem bij biografische films. De scenarist legt zijn echt bestaande protagonisten fictieve woorden in de mond. Woorden die bij Sylvia vooral tenenkrommend zijn en doen denken aan ettelijke films over stormachtige relaties. Dat is de kern van het probleem van Sylvia: de filmmakers willen een particulier verhaal over twee particuliere mensen universeel maken. Waardoor de bijzonderheid van juist deze relatie verdwijnt en er slechts een halfzachte film overblijft. AW

Sylvia. Regie: Christine Jeffs. Met: Gwyneth Paltrow, Daniel Craig, Jared Harris. In: 6 bioscopen