The Six Winds

De Zes Winden – of The Six Winds zoals het sextet zich in internationaal verband noemt – is een unicum. Het is een tehuis voor alle leden van de saxofoonfamilie, van het felle opdondertje, de sopranino, tot de gewichtige brombeer, de bassaxofoon. In complex gelaagde composities buitelen al die verschillende stemmen overal elkaar heen. Vooral bij concerten kom je als publiek oren tekort.

Daarom is het goed dat de Winden eindelijk eens een live-cd hebben opgenomen in Japan. Dan is nog eens terug te luisteren hoe My Favourite Things het nummer Saturn in wordt gesmokkeld. Of hoe Charles Ives in de carrousel van Ann Straat wordt gezet. Het enige minpuntje aan deze opnamen op het album Komoro is dat de zorgvuldig uitgedokterde muziek met ontploffingsclausule niet met de helderheid is vastgelegd die deze verdient. Dat geldt wel voor P&P, dat Zes Winden-leider Ad Peijnenburg opnam met freejazz-bassist William Parker. Het album is extreem sober uitgevoerd – een plastic hoesje zonder inlegvel of wat dan ook – en dat kan in zekere zin ook gezegd worden van de muziek.

Parker, die ongekend ingetogen klinkt voor zijn doen, plukt hobbelige patronen bij elkaar, ritme en melodie tegelijkertijd. En Peijnenburg neemt de tijd om zijn verhaal te doen. Feilloos weten contrabas en baritonsax elkaar telkens weer te vinden om een punt achter de zin te zetten. P&P is dialoog in optima forma.

The Six Winds: Komoro (Ohrai Records, JMCK-8002); William Parker & Ad Peijnenburg: P&P (Dino, CD 32004); bestellen: members.chello.nl/a.peijnenburg