Spatlappen

Luc Baeyens, Ulrich Schwarzer, Stephan Staudte, Frank Sommer, Irwin Goldstein, William Steers, K. Andersen, A. de Rose, en Yohannes Gebreegziabher. Zijn dit gewichtheffers die na het eten van vlees van gecastreerde varkens betrapt zijn op een te hoge nandrolonspiegel en voor twee jaar zijn geschorst? Of zijn het snelwandelaars die zich onlangs gekwalificeerd hebben voor Athene?

Geen van beiden. Het zijn urologen, gynaecologen, en andere medische onderzoekers die het zitvlak van zowel vrouwelijke als mannelijke wielrenners bestudeerd hebben en er indringend over gepubliceerd hebben in wetenschappelijke tijdschriften als The Lancet, European Urology, en International journal of sports medicine.

In het gezondheidskatern van Dagblad de Limburger werden onder de kop `Het kruis van de fietser' de bevindingen van de onderzoekers op overzichtelijke wijze samengebracht. Het perspectief is adembenemend. In vogelvlucht scheert de lezer over onherbergzame landschappen die zich uitstrekken tot aan den einder. Laat ik het artikel een must noemen voor elke wielerliefhebber, passief of actief. Jongens en meisjes die nog toekomstdromen koesteren ontraad ik daarentegen ten sterkste ook maar een alinea tot zich te nemen.

Op deze plaats besteedde ik al eerder aandacht aan des wielrenners onderkant – zowel de heren- als de damesafdeling. Hierop ontving ik een e-mail van wielrenster Eefje O. Eefje bracht enige correcties aan en praatte me bij over de vrouwelijke zadelcontacten. Ik herinner me de term `spatlappen'. Verder drukte Eefje zich vooral suggestief uit. Ik weet nu waarom.

Gynaecoloog Baeyens stelt dat een op de zes Belgische vrouwelijke renners lijdt aan de `fietsersvulva'. Het woord roept beelden op van nachtmerries. Een fietsersvulva is ,,een permanente opzwelling van een van de grote schaamlippen''. De sportliefhebber vraagt nu: waarom maar één, en niet twee? Een vervolgonderzoek lijkt me op zijn plaats.

Verder trof Baeyens ongerief aan als irritaties, ontsteking van de haarzakjes, knobbels en een tijdelijke ongevoeligheid van de clitoris. Navraag bij langeafstandsrensters in zijn kennissenkring leerde de auteur van het krantenartikel dat juist een overgevoelige clitoris geen zeldzaamheid is.

Wat stellen de mannen hier tegenover? ,,Penile doofheidgevoelens, en erectiele dysfunctie.'' Precies op de plek waar de bloedtoevoer en zenuwbanen naar de uitwendige geslachtsorganen lopen is de druk op het zadel het grootst. In Keulen bepaalden Ulrich Schwarzer en Frank Sommer na metingen (hoe doen ze dat?) dat de doorbloeding van de penis op de racefiets met meer dan zeventig procent afneemt.

Goldstein beweert dat fietsers driemaal zo vaak impotent zijn als hardlopers. `Priasmus' (langdurige pijnlijke erectie) na een val op de stang nam De Rose waar. Gebreegziabher van de Universiteit Witwatersrand in Johannesburg trof spermatozoïden aan met ,,spits toelopende kop'' en acht de druk op het zadel en vooral de oplopende temperatuur in de balzak verantwoordelijk voor de vormafwijkingen. Zou kunnen.

Ik houd het er op dat de moderne spermatozoïde aan snelheid probeert te winnen door spontane vormexperimenten. Citius, altius, fortius!