Geloof en wetenschap 1

F.A. Muller beweert dat `vrijwillige euthanasie' de enige redding is van het geloof (Opiniepagina, 15 juni). Neutraler geformuleerd: zodra geloof en wetenschap iets over hetzelfde onderwerp beweren, trekt wetenschap altijd aan het langste eind. Daarom kan het geloof maar beter niets beweren. Om tot die conclusie te komen, gebruikt hij zelf echter een metafysisch argument. En omdat metafysica en geloof zich, vanuit een wetenschappelijk perspectief gezien, in dezelfde divisie bevinden, ondergraaft Muller zijn eigen conclusie.

Volgens Drees heeft ,,De wetenschap [...], naar haar eigen aard, geen antwoord op de vraag: waarom is er iets en niet niets?''

Muller stelt dat Drees deze stelling niet onderbouwt, en komt met een speculatief argument om te laten zien dat ,,De kosmologie [...] het geloof reeds [heeft] overtroffen door een kosmogenie te bieden die letterlijk ex nihilo is.''

Daar valt wel wat op af te dingen. Gelijke woorden verwoorden niet altijd gelijke concepten. Maar Mullers argument leidt aan een ernstiger kwaal: het is geen wetenschappelijk argument. Muller stelt onder meer het volgende: ,,De gehele werkelijkheid, het multiversum, is een oneindigheid van gescheiden universa die fysisch geen contact met elkaar kunnen maken.'' Door a priori contact tussen de verschillende universa uit te sluiten onttrekt deze gedachte zich principieel aan empirische toetsing. En waar empirische toetsing niet tot de mogelijkheden behoort, houdt wetenschap op te bestaan. We belanden dan in het gemeenschappelijke territorium van metafysica en geloof.

Nu kunnen metafysische argumenten zonder twijfel interessant zijn, maar dat is hier niet het punt. Zodra de wetenschapper Muller probeert te verklaren waarom er iets is en niet niets, komt hij met een metafysisch argument op de proppen. Door een metafysisch argument te gebruiken, ondergraaft Muller zijn eigen stelling dat wetenschap altijd superieur is aan het geloof.