Engeland ziet nieuwe Pelé spelen

In het meest chauvinistische voetballand ter wereld is de Europees kampioen van 2004 gisteren bekendgemaakt. Oké, we hebben nog bijna twee weken te gaan, maar dat David Beckham op zondag 4 juli de zilveren beker omhoog heist, lijdt volgens de meeste Engelsen geen enkele twijfel. De bakermat van het voetbal is terug van weggeweest. De wereldtitel van 1966 was de laatste stuiptrekking van een voetballende grootmacht. Toen wonnen de Engelsen in Londen, nu zijn ze hard op weg Lissabon te veroveren.

De meeste fans hadden tegen woekerprijzen kaartjes gekocht van minder bedeelde Portugezen. En dus speelde Engeland opnieuw een `thuiswedstrijd' in het stadion van Benfica dat in de clubkleuren is geschilderd. Rood en wit zijn ook de tinten van de Engelse vlag. De combinatie leverde een prachtig palet op. In zo'n sfeer konden de Engelsen bijna niet verliezen. Hoe anders is het decor komende donderdag, wanneer Portugal op dezelfde grasmat de tegenstander is? Dan speelt Engeland voor het eerst op dit EK een `uitwedstrijd'.

Naar schatting 35.000 Engelsen waren in Estadio Da Luz aanwezig bij de laatste groepswedstrijd tegen Kroatië, dat gisteravond moest winnen voor een plaats in de kwartfinale maar al strijdend met 4-2 ten onder zou gaan. Engeland speelde zijn beste wedstrijd tot dusverre en net als tegen Zwitserland was de zege te danken aan het 18-jarige straatschoffie van Everton. Wayne Rooney scoorde weer twee keer en bracht zijn totaal op vier doelpunten. The Boy Wonder wordt in eigen land op een voetstuk geplaatst, hoewel hij in het openingsduel tegen de Franse verdedigers geen poot aan de grond kreeg.

Volgens de Engelse supporters én journalisten is een `nieuwe Pelé' in de maak. Het Braziliaanse fenomeen debuteerde op het WK in 1958, toen hij zijn eerste van drie mondiale titels veroverde. Zweden was de plaats van handeling, het geboorteland van Sven Göran Eriksson, de huidige bondscoach van de Engelsen. Hij was toen aandachtig toeschouwer en zag de 17-jarige Pelé onnavolgbare dingen met een bal doen. Voor een vergelijking met Rooney is het nog veel te vroeg, vertelde Eriksson gisteravond. Weinig Engelsen die hem wilden geloven.

Rooney werd opnieuw uitgeroepen tot man of the match. Toch ontbrak hij dit keer op de persconferentie. Na afloop van het duel tegen Zwitserland was hij nog de onschuld zelve geweest. De speler uit Liverpool, zoon van een bokser, kauwde kauwgom achter de microfoon, hij was door zijn dialect nauwelijks te verstaan voor buitenlanders, hij wekte meteen sympathie bij de neutrale toehoorder.Gisteravond werd hij bewust afgeschermd van de honderden journalisten, die in zijn afwezigheid de meest suggestieve vragen over Rooney aan Eriksson stelden. De bondscoach had langs de zijlijn inderdaad zijn ogen uitgekeken en was vooral verbaasd door het intelligente combinatievoetbal. De schaduwspits Rooney kan meer dan doelpunten maken, zo bleek tegen Kroatië. Hij stond vlak voor rust met een bekeken kopbal aan de basis van de gelijkmaker van Scholes. Net als hij in de tweede helft met een slimme steekpass zijn ploeggenoot Owen een moeilijk te missen kans bood. De onzekere spits van Liverpool probeerde een mislukte lob, daar waar Rooney even later in vrijwel dezelfde positie met een droge knal tot scoren kwam.

Onbevangenheid is een belangrijk wapen. Op het WK in 1998 maakte de destijds 18-jarige Owen een even ontspannen indruk. Van de snelle lichtgewicht is weinig meer over. Hij speelde in de schaduw van Rooney, net als Beckham trouwens. De jongste held toonde vlak voor rust zijn doelgerichtheid met een vlammend schot. En zo had Engeland een 1-0 achterstand omgebogen in een 2-1 ruststand. Het vroege frommeldoelpunt van Niko Kovac was op slag vergeten. In het stadion heerste een sfeer van Engelse onoverwinnelijkheid.

Eriksson haalde Rooney uit voorzorg naar de kant, de youngster zou bij een gele kaart voor het duel tegen Portugal worden geschorst. De vervanging had het effect van een publiekswissel. Hij kreeg een daverend applaus en kon toekijken hoe de Kroaat Igor Tudor met een kopbal tegenscoorde en de Engelsman Frank Lampard met een dwarrelschot de laatste treffer fabriceerde.

Eriksson over Rooney op de persconferentie: ,,Wayne is een complete speler. Ik hoef hem niet te leren hoe je goals maakt, ik kan hem wel tactisch beter maken. Hij beweegt zich heel natuurlijk over het veld. En zijn temperament (Rooney grossiert in gele kaarten, red.) hoort bij zijn persoonlijkheid. Ik ben heel benieuwd of de Portugezen hem kunnen afstoppen.'' En na lang aandringen van de Engelse journalisten: ,,Nee, ik heb sinds Pelé nooit meer zo'n groot talent gezien op een EK of WK.''

Zo, met dat citaat konden de persmuskieten gisteravond bij hun baas aankloppen. Ze hadden Eriksson de woorden in de mond gelegd. Dat diens collega van Kroatië kanttekeningen bij het spel van Rooney plaatste, werd gemakshalve niet opgeschreven. ,,Er zijn in Europa zeker tien verdedigers die hem kunnen tegenhouden'', sprak de Oostenrijker Otto Baric. Een paar uur na de uitschakeling maakte de 71-jarige trainer zijn ontslag bekend. Hij gaat met pensioen. Rooney heeft een lang en turbulent voetballeven voor zich.

Kroatië

2

Engeland

4

Ruststand 1-2. 5. Niko Kovac 1-0, 40. Scholes 1-1, 45. Rooney 1-2, 68. Rooney 1-3, 73. Tudor 2-3, 79. Lampard 2-4. Schds: Collina (Ita). Tsch: 65.000. Gele kaart: Simic (Kroatië).