Afstuderen met veel geblèr, gebrul, gezuig en gejengel

Mensen in kuthotels in de regie van Ola Mafaalani is een schreeuwfeest. De acht afstuderende acteurs en actrices hebben blijkbaar de opdracht gekregen ongeveer elke derde of vierde zin op de hoogste stand uit te blèren en dat doen ze met een zeker genoegen. Het moet ook bevredigend zijn om het publiek bij een welgemikte brul even te zien opschrikken. Zeker als je direct naast ze zit, aan een grote, ovale houten tafel.

De afstudeervoorstelling van de Arnhemse Toneelschool die voor het Internationaal Theaterschool Festival (ITs) werd geselecteerd, wekt de indruk in korte tijd in elkaar te zijn gedraaid. Elk onderdeel is gebaseerd op een aantal globale aanwijzingen en veel heen en weer geloop. Alsof je de regisseur nog hoort zeggen: ,,dan ga jij een enorme koffer om de tafel slepen, op hele hoge blokhakken en dan val je af en toe op je neus, terwijl je er bij kreunt en jammert.'' Of iets in die trant. De tengere jongen in kwestie kwijt zich voorbeeldig van zijn taak. De teksten die worden gebruikt zijn een mengelmoes van de bijbel, de opera Dialogues des Carmélites en de Duitse dramaturg René Pollesch. Één thema komt daarbij het sterkst naar voren: de vraag wie nou echt iets voelt en wie niet. En wat dat dan is, gevoel.

Maar eigenlijk zijn de intermezzi leuker. Een eindeloze berg boterhammen die met pindakaas aan elkaar worden geplakt en aan het publiek geoffreerd, terwijl de wild uitgedoste acteurs met ooievaarsstappen over de tafel trippelen. Een stille bruid die pas halverwege het stuk haar mond open doet en een wonderschone zangstem blijkt te bezitten, waarmee ze moeiteloos een toeschouwer verleidt.

Totaal anders van aard en ongeveer de helft zo lang (veertig minuten) is de afstudeervoorstelling Bleumette in de regie van Maarten Lok, door de Mime Opleiding Amsterdam. Daarin herdefiniëren drie serveersters, twee kleine en een grote, het begrip verveling. Zelfs hun stemmen zijn uitgeteld. Doordat de langste (Sara Ercoli) er ook zoveel volwassener uitziet, gaan de twee kleinere actrices (Romanee Rodriguez en Carola Bärtschiger) als vanzelf op kinderen lijken en zo gedragen ze zich ook.

Steeds meer gaat het drietal op in trage treiterijtjes. Een tafel met kreeften en een bergje krabben staat nog wel klaar voor de gasten, maar niemand lijkt te verwachten dat die binnen afzienbare tijd komen opdagen. Zelfs de dronkenschap die gaandeweg toeslaat is doordrenkt van verveling. Het is Bärtschiger die het beste uit de voeten kan met alle leegheid van haar bestaan. Ze zuigt en jengelt, buitelt een beetje over de vloer en zuigt en jengelt nog wat meer. Niet alle spelkeuzes zijn duidelijk en het ontbreekt de voorstelling aan een lijn, iets waar wel meer mimevoorstellingen aan lijden. Anderzijds; wat is passender dan `geen lijn' in een stuk dat over richtingloosheid gaat?

ITs festival voorstellingen: 1. Mensen in kuthotels door Toneelschool Arnhem. Regie: Ola Mafaalani. 2. Bleumette door Mime Opleiding Amsterdam. Regie: Maarten Lok. Gezien: 12/6 en 21/6, Toneelschool Arnhem en Theater Perdu, Amsterdam. Het festival duurt nog t/m 3/7. Inl. 020 626 6866 of www.itsfestival.nl