Tranen én vragen bij turnstrijd

Turnster Loes Linders gaat niet naar de Olympische Spelen in Athene. Dat ervaart zij als een groot onrecht. In hoeverre is het verantwoord om een kwestbare sporter mentaal te belasten met langdurige procedures?

Is het verantwoord de psychische gesteldheid van een zestienjarige turnster zeven weken lang op de proef te stellen? Hebben sportbestuurders niet de (morele) plicht procedures snel en adequaat af te handelen in het belang van mentaal kwetsbare sporters? En moet er in de regelgeving geen ruimte worden gecreëerd voor menselijkheid?

Vragen die opportuun zijn geworden nadat Loes Linders uit Uden op Koninginnedag bij de Europese kampioenschappen in Amsterdam de limiet voor de Olympische Spelen meende te hebben gehaald en pas gisteren, na diverse arbitrages en een toegevoegd kwalificatiemoment, moest vaststellen dat niet zij, maar de Haagse Laura van Leeuwen (18) naar Athene mag.

De jonge Linders is het slachtoffer geworden van het onvermogen van volwassenen om snel te anticiperen op een door hen zelf gemaakte fout in de kwalificatie-eisen voor de Spelen. Het gevolg was dat zich rond het Brabantse meisje een tragedie afspeelde, waarin machteloze woede bij de familie Linders uiteindelijk tot een rechtszaak, verstoorde relaties en een verdere vertroebeling van de sfeer in de kleine wereld van het vrouwenturnen hebben geleid.

Ontgoocheld verliet Loes Linders, in het bijzijn van haar woedende vader, gisterenmiddag het Triavium in Nijmegen, waar de open Nederlandse kampioenschappen haar als scherprechter voor het laatste olympische startbewijs uitgesproken ongunstig waren gezind.

De vraag rijst of Loes Linders afgelopen weekeinde wel een eerlijke kans heeft gehad. Van alle turnsters die aanspraak maakten op de laatste plaats bij de Spelen was zij mentaal de labielste. Dat bleek zaterdagavond toen zij na de persconferentie, moe van de vele vragen over haar positie, in huilen uitbarstte. Na de tegenslag dat haar kwalificatie voor `Athene' bij de Europese kampioenschappen niet werd goedgekeurd door sportkoepel NOC*NSF, de problemen bij het inruilen van haar club Heerenveen voor De Hazenkamp in Nijmegen, de afwijzing van een beroepszaak bij NOC*NSF en het verloren kort geding, was het laatste restje strijdbaarheid ontoereikend om haar morele recht deelname aan de Olympische Spelen te halen.

Want van welke kant Loes Linders de affaire rond haar persoon ook bekijkt, zij kan niet anders concluderen dan dat een ander in dit geval Laura van Leeuwen haar plaats bij de Olympische Spelen inneemt. Linders: ,,En dat vind ik dus onredelijk, omdat al andere meisjes bij de Europese kampioenschappen hun kans op kwalificatie hebben gemist of zelfs niet hebben deelgenomen. En er was afgesproken dat de EK de enige mogelijkheid op kwalificatie voor de Spelen zou zijn.''

De ironie wil dat een geslaagde sprong bij de EK in Amsterdam haar noodlottig is geworden. In de meerkampfinale, waarvoor Linders zich als enige Nederlandse had geplaatst, haalde zij op sprong een puntentotaal van 9.237. Een score waarmee de grote verwarring werd ingeleid, omdat zij op grond van één van de twee ranglijsten die bij het onderdeel sprong worden gehanteerd aan de kwalificatie-eis leek te hebben voldaan. Maar uiteindelijk hanteerde NOC*NSF slechts één ranglijst – voor Linders net de verkeerde. Vervolgens werd besloten een extra kwalificatiewedstrijd te houden. En die had afgelopen weekeinde plaats bij de (open) NK.

De ouders van Linders hebben alles in het werk gesteld een tweede selectiewedstrijd voor hun dochter te voorkomen. Zij vinden dat in de steeds onverkwikkelijker wordende kwestie nergens rekening is gehouden met de belangen van hun kind en zij voelden zich steeds machtelozer door de strikt formele afhandeling van de kwestie. Er is in hun ogen een fout gemaakt waarvoor niet de verantwoordelijken, maar hun dochter gestraft is. En dat is in de ogen van het echtpaar Linders onverteerbaar.

Dat bleek vrijdag al voor de Arnhemse rechtbank, waar het door vader René Linders aangespannen kort geding werd verloren. De voorzieningenrechter, mr. J.D.A den Tonkelaar, oordeelde dat NOC*NSF de regels juist heeft geïnterpreteerd. Een opvatting die Linders fel bestreed, omdat er in zijn ogen sprake is van een hiaat in de regeling. Vandaag overlegt de vader van de turnster met zijn advocaat of verdere juridische stappen zinvol zijn.

Maar er zijn meer slachtoffers in de affaire. De club Heerenveen is een turnster kwijtgeraakt, omdat Loes Linders de emotionele verwerking bij voorkeur thuis wilde doen en niet op afstand bij haar gastgezin in Friesland. Om die reden is zij in de tussentijd overgestapt naar De Hazenkamp in Nijmegen. Vooral Heerenveen-trainster Rietje Bijlholt heeft zich het vertrek van Linders aangetrokken. ,,Mij kunnen die hele Olympische Spelen gestolen worden'', verzuchtte ze dit weekeinde bij de Nederlandse kampioenschappen in Nijmegen.

Dat geldt niet voor Laura van Leeuwen, de achttienjarige brugspecialiste van voormalig bondscoach Frank Louter. Van de vier turnsters die de olympische limiet haalden, scoorde zij met 9.512 punt op brug het hoogst, waardoor zij naast Suzanne Harmes als tweede Nederlandse turnster mag deelnemen aan de Spelen. Haar plaatsing zadelt NOC*NSF mogelijk met een probleem in de begeleiding op, want Suzanne Harmes en Laura van Leeuwen worden gecoacht door de gezworen vijanden Boris Orlov en Frank Louter.