Onzekerheid

Afgelopen dagen vertoefde ik bij en rondom het Nederlands elftal in Albufeira. Er heerste daar toch een sfeer van twijfel. Iedereen beseft dat Oranje niet echt swingt. Wat je hoort, voelt en ziet is onzekerheid. De spelers bulken niet echt van zelfvertrouwen. Ze hopen dat het goed komt.

Tot dusverre heeft Dick Advocaat zijn spelers altijd op een geweldige manier beschermd. Dat deed hij donderdag op de persconferentie plotseling niet meer. Hij noemde namen van spelers over wie hij niet tevreden was, zoals die van Davids en Zenden. Dat geeft aan dat het water tot de lippen is gestegen.

Aangezien het niet lekker `loopt', zou ik tegen Tsjechië in aanvallend en defensief opzicht zo simpel mogelijk spelen. Het is achterin van belang dat Koller, de lange spits van de Tsjechen, niet de kans krijgt de bal terug te leggen op de inkomende Nedved. Dat is levensgevaarlijk. Koller mag dus niet aanspeelbaar zijn, daarom zou ik Bouma hem niet laten dekken, want hij gaat altijd naast een tegenstander staan. Cocu zou dan ook centraal achterin moeten spelen. Verder moet je op de rechterkant een man zetten op Nedved die hem voortdurend achterna zit. Voor die opdracht dien je een keuze te maken tussen Reiziger en Heitinga. Je kunt ook voorkomen dat Nedved aan de bal komt. Bijvoorbeeld door Davids op het middenveld Poborsky te laten uitschakelen. Daar past Edgar fantastisch op.

Wat betreft de voorhoede ben ik na Nederland-Duitsland niet van mening veranderd. Ik zou nog steeds Van Hooijdonk aan Van Nistelrooy koppelen. Ik weet wel dat je dan al veel kruit verschiet en Pierre niet meer als pinchhitter kunt inzetten, maar het is volgens mij de enige manier om de spitsen te bereiken. Met Van Hooijdonk weet je dat je altijd de bal kwijt kunt. Laat hem er maar om vechten.

Een dag voor zo'n belangrijke wedstrijd had ik in tegenstelling tot wat Advocaat heeft gedaan wél tactisch getraind. Ik zou de verdediging tegen de aanval hebben laten spelen. Het heeft inderdaad als nadeel dat je je dan als coach naar de spelers toe blootgeeft. Maar ik vind dat je in deze situatie juist snel voor duidelijkheid moet zorgen. Van de pers zou ik me helemaal niets aantrekken. Je doet als coach nu wat je moet doen.

De Fransen hebben het ook moeilijk. Zidane is wat trager geworden en loopt veel met de bal. Daardoor krijgt de defensie van de tegenstander meer tijd om zich te hergroeperen. Spits Henry wordt daar het slachtoffer van. Hij heeft ruimte nodig en die krijgt hij hierdoor amper. Als ze de groepswedstrijden overleven, denk ik dat Frankrijk met zoveel goede spelers toch kansen houdt op de titel.

De Denen bevallen mij. Zij spelen een heel helder systeem: 4-3-3, met Tomasson als aanvallende middenvelder. Ingewikkelder hoeft het voetbal eigenlijk niet gespeeld te worden. Er staat natuurlijk vanuit Denemarken wel minder druk op het elftal. Dat zie je aan coach Morten Olsen, die zijn persconferenties gewoon op het trainingsveld geeft. De sfeer lijkt daar meer ontspannen dan dat geforceerde gedoe bij het Nederlands elftal.

    • Foppe de Haan