Lucia de B. krijgt in hoger beroep levenslang

Het gerechtshof in Den Haag heeft verpleegster Lucia de B. een levenslange gevangenisstraf met daarop aansluitend tbs met dwangverpleging opgelegd voor de moord op zeven patiënten en drie moordpogingen.

Volgens het hof, dat gisteren in hoger beroep uitspraak deed, is levenslang weliswaar een adequate vergelding voor haar daden ,,van een in Nederland voor schier onmogelijk gehouden omvang en uitzonderlijke ernst'', maar biedt deze straf een ontoereikende bescherming voor de maatschappij. Daarom legde het hof gisteren ook TBS met dwangverpleging aan De B. op. Volgens de persraadsheer van het hof ,,een uiterst ongebruikelijke combinatie''.

Lucia de B. maakte de strafoplegging niet persoonlijk mee. Nadat het hof de eerste schuldigverklaring had voorgelezen verliet zij huilend de rechtszaal.

Lucia de B. was vorig jaar maart door de rechtbank al tot levenslang veroordeeld voor de moord op vier patiënten en drie moordpogingen op patiënten. Zij was beschuldigd van dertien moorden en vijf moordpogingen tussen 1997 en 2001, toen zij in vier ziekenhuizen in en rond Den Haag werkte. Zowel de verdediging als het Openbaar Ministerie (OM) waren tegen de uitspraak van de rechtbank in hoger beroep gegaan.

Het hof, dat een samenvatting van het 207 pagina's tellende arrest voorlas, omschreef het handelen van De B. als ,,meedogenloos, geraffineerd en planmatig''. Volgens het hof had zij bewust ernstig zieke, zeer jonge of oude, weerloze patiënten uitgekozen om het risico te verkleinen dat iemand ,,haar snode plannen'' zou ontdekken.

Het hof zei niet uit te sluiten dat Lucia de B. het beroep van verpleegster bewust had gekozen om aan haar ,,vreemde dwangmatige drang ernstige zieke patiënten om het leven te brengen'' toe te geven.

In tegenstelling tot de rechtbank maakte het hof in haar argumentatie geen gebruik van statistiek waaruit zou blijken dat de aanwezigheid van De B. bij de incidenten geen toeval kon zijn. Wel hechtte het hof veel belang aan het feit dat incidenten in het Juliana Kinderziekenhuis allemaal binnen korte tijd plaatsvonden en op gewone (dus geen intensive care) afdelingen. Ook een patroon van ,,buitengewoon suspect'' handelen van De B. heeft bijgedragen aan de overtuiging van het hof.

Het hof maakte expliciet gebruik van het zogenoemde schakelbewijs: als tenminste één zaak als bewezen wordt beschouwd, kan dat als bewijs dienen in andere zaken. Daarmee verwierp het hof het pleidooi van de verdediging, die had betoogd dat schakelbewijs in het geval van haar cliënt niet toepasbaar was.

Het OM, dat levenslang had geëist, was ,,heel erg tevreden'' met de uitspraak. De verdediging wilde niet op het vonnis reageren.