`Ik zie het als mijn missie'

De traditionele Mexicaanse volksmuziek mariachi lijdt een kwijnend bestaan. Maar er is hulp op komst. Uit Apeldoorn.

Twee nummers heeft ze nodig maar dan komt de zaal ook echt lekker los. Als zangeres Carolina de Holanda de huapango-kraker Cielo Rojo inzet, legt het dinerende Mexicaanse publiek het bestek neer. Carolina houdt de microfoon in de lucht en de vijftig leden van de Vereniging van Afgestudeerde vrouwen – verzameld in de kelder van Hotel Emily in de stad Pachuca – zingen luidkeels vrolijk het treurige liefdesliedje.

Ze is 33 jaar oud en heeft zich ontwikkeld tot een van de meest populaire mariachi-zangeressen van Mexico. Volgende maand komt haar vierde cd uit. En in november zal ze in een speciaal eerbetoon aan de in 1997 overleden, beroemdste zangeres van het Mexicaanse volkslied Maria de Lourdes op het kolossale Zócalo-plein van de hoofdstad zingen voor naar verwachting zo'n 20.000 mensen. Een opmerkelijke prestatie voor iemand die pas een paar jaar geleden begon te zingen. En helemaal als je bedenkt dat Carolina de Holanda eigenlijk gewoon Caroline Voorbergen is. Een gesjeesde studente journalistiek uit Zwolle en opgegroeid in Apeldoorn.

Als secretaresse van een van de twee fanclubs die Maria de Lourdes in Nederland telt, raakte Caroline halverwege de jaren negentig bevriend met de Mexicaanse zangeres. Holland was het tweede vaderland voor De Lourdes. Minimaal één keer per jaar gaf ze concerten in het land waar haar grootste buitenlandse fan, prins Bernhard, woont. De Mexicaanse stierf op Schiphol op 58-jarige leeftijd – uitgeput – aan een hartaanval toen ze op het punt stond naar huis terug te keren.

Caroline was er destijds bij. Ze was de assistente van de Mexicaanse zangeres en woonde inmiddels bij haar in huis. Sinds het tragische overlijden is de Apeldoornse eigenlijk nog maar door één gedachte bevangen. ,,Ik erger me er aan dat de Mexicanen bezig zijn hun oorspronkelijke volksmuziek te verkwanselen. Ik zie het als mijn missie, een roeping om de mariachi muziek te verspreiden'', zegt ze.

De lange Hollandse meid is voor zover bekend de enige buitenlandse zangeres die van het zingen van de typisch Mexicaanse muziek haar beroep heeft gemaakt. De meeste Mexicanen hebben geen idee dat ze van ver komt. Ze zingt de volksliederen accentloos en gaat gekleed in traditionele lange, Mexicaanse gewaden met borduurwerk gemaakt door dezelfde 85-jarige man die ook haar voorbeeld in de kleren stak. ,,De tegenwoordige ontwerpers maken kostuums die op een vorm van naaktloperij lijken'', zegt Caroline.

De mariachi-muziek worstelt met het ouwelijke imago. Voor jongeren is er tegenwoordig zelfs techno-mariachi. Dat soort dingen zijn Caroline Voorbergen een gruwel. Zoals ze zich er ook aan stoort dat tijdens het gesprek in een van de tempels van deze muziek – de in 1923 geopende cantina Salón Tenampa aan het hoofdstedelijke Plaza Garibaldi waar de grote muzikanten in brons staan vereeuwigd – een soort swing muziek wordt gedraaid.

,,Het is zo zonde. Er is al haast geen werk meer voor traditionele muzikanten. Ik denk wel eens: ik kap ermee want de Mexicanen interesseren zich niet voor hun eigen muziek. Er is geen enkel radiostation meer waar ze 24 uur per dag Mexicaanse muziek draaien. Misschien is het wel het lot van alle volksmuziek. Het wordt één pot nat. Gladde popmuziek, snel verdienen. En de massamedia gaan alleen nog maar voor veel bloot: mooie meiden maar weinig talent''.

De dalende populariteit van mariachi-muziek onder jongeren betekent voor Voorbergen dat ze zich doorgaans alleen kan bewegen in kringen van mensen die een stuk ouder zijn. ,,Ik heb weinig vrienden van mijn leeftijd'', constateert ze droogjes. Ze vertelt dat ze vorige maand voor het eerst in zeven jaar in een discotheek was. En dat was niet goed bevallen. ,,Te veel rook en zo. Niet goed voor mijn stem''.

De vierde cd Cuando Mexico Canta die volgende maand uitkomt, is voorlopig de laatste die ze uitbrengt onder contract van de kleine Mexicaanse platenmaatschappij Discos Continental. De zangeres is inmiddels in onderhandeling met een grote Mexicaanse platenfirma die meer mogelijkheden heeft voor promotie. Voorbergen denkt al voorzichtig aan een carrière over de grenzen. ,,Ik heb mijn ogen gericht op Nederland'', zegt ze. Volgende maand geeft ze er een viertal concerten.

Het is voorlopig de grenzeloze liefde voor de muziek die haar overeind houdt. ,,Mijn streven is niet stinkend rijk te worden'', zegt ze. Gelukkig heeft ze vooralsnog weinig vaste lasten. Ze woont gratis in bij een welvermogende vriendin van Maria de Lourdes. Met optredens op dorpsfuiven en schnabbels op bedrijfsfeesten verdient ze een aardig zakcentje. En verder verkoopt ze haar eigen cd's die ze voor drie euro inkoopt en voor negen afzet. De universitaire vrouwen van Pachuca nemen er deze avond zestien af.

Caroline de Holanda treedt op 29 juli op tijdens het dorpsfeest in Gulpen, 31 juli in de haven 't Bassin in Maastricht, 1 augustus in de Raadskelder in Heerlen en 21 augustus in Dias Latinos in Amersfoort.