Geld voor geheime acties

Geheime Zuid-Koreaanse commando's, die werden getraind voor infiltratie in Noord-Korea en wier bestaan tot dusver nooit officieel is erkend, krijgen financiële erkenning voor hun acties.

Het Zuid-Koreaanse ministerie van Defensie maakte gisteren bekend een wetsvoorstel van deze strekking te hebben opgesteld. Dit is de eerste officiële erkenning door de Zuid-Koreaanse regering van het bestaan van deze commando's en van hun geheime acties in Noord-Korea. Het gaat om 13.000 man die actief zijn geweest tussen 1948 en 1994. Volgens het leger zijn 7.800 man bij hun acties omgekomen.

De erkenning is deel van opening van zaken over de activiteiten van eerdere militaire dictaturen door democratisch gekozen, progressieve regeringen van de laatste jaren.

Een aantal ex-commando's heeft in het liberalere klimaat van de laatste jaren demonstraties tegen de regering georganiseerd omdat hun bestaan werd genegeerd en ze maar moesten zien hoe ze een nieuw leven in de civiele samenleving opbouwden. De demonstraties trokken de aandacht omdat de commando's volgens de overheid niet bestonden. De ex-commando's spraken opeens openlijk over aanvallen op Noord-Koreaanse installaties en ontvoeringen van Noord-Koreanen naar het zuiden.

Een immens populaire speelfilm heeft de afgelopen maanden de geheime acties van het Zuid-Koreaanse leger onder de aandacht van het grote publiek gebracht. Het waargebeurde verhaal van de film Silmido betreft een groep van 31 commando's die in 1968 werden getraind om de Noord-Koreaanse leider Kim Il-sung te vermoorden. De film is de grootste hit aller tijden in Zuid-Korea. In twee maanden tijd zagen tien miljoen Zuid-Koreanen de film. De regering erkende in februari voor het eerst het bestaan van deze groep.

De commando's van Silmido waren gerekruteerd onder ter dood veroordeelden en andere criminelen. Hun was volledig eerherstel beloofd bij succes. Na zware training besloot de regering op het laatste moment echter de actie af te blazen en, in 1971, om de commando's te executeren. Gewone soldaten bleken niet meer opgewassen tegen deze moordmachines. Ze namen hun trainingskamp op een onbewoond eiland in bezit, reisden per boot naar het vasteland en gingen in een gekaapte bus op weg naar de hoofdstad. Bij straatgevechten en door zelfmoord kwam bijna de hele groep om. Vier overlevenden werden in het geheim geëxecuteerd na te zijn veroordeeld door een militaire rechtbank.