De non-conformist heeft nog steeds toekomst 2

Voor zover ik de heer Schoo kan volgen, vind ik zijn betoog `Nederlanders zijn helemaal niet individualistisch' onvolledig. Waarom gaat hij voorbij aan het onomstotelijke gegeven dat vrijwel iedere babyboom-Nederlander in de schaduw van de Tweede Wereldoorlog is opgegroeid? Een oorlog die diepe emotionele sporen achterliet bij de mensen die hem bewust hebben meegemaakt. Zoals de ouders, de ooms en de tantes van de babyboomers. Mensen die in hun jeugd bovendien ook vaak een staartje van de crisis van de jaren '30 meekregen. En die in ieder geval na 1945 zeer hard moesten werken om het geruïneerde Nederland weer op te bouwen. Iedere babyboomer herinnert zich de rol van WO-II in zijn/haar opvoeding. Hoe het doorzettingsvermogen en de opofferingsgezindheid van de geallieerde soldaten je steeds tot voorbeeld werden gesteld. Hoe je verondersteld werd eerbiedig je mond te houden als `de oorlog' in je ouderlijk huis onderwerp van gesprek was. Wat zich in de jaren '60 openbaarde, was de generatiekloof. De babyboomers, emotioneel niet belast met de ellende van de oorlog, waren mondige jonge mensen geworden.

Individualisme of groepsgerichtheid is in dit alles nauwelijks van belang. Zelfs Provo, de vernieuwende jaren '60-exponent par excellence, was een groep.