`Ik druk me uit als een peuk in een asbak'

Het ging gisteravond over poëzie en bijbel op Poetry, maar er werd ook verbaal gevochten. Slamdichters uit bevochten elkaar in poëtische performances.

,,Je bent mooi als de stad, verliefde,/ en verschrikkelijk als oorlog./ Kijk niet naar me, je verwart me.''

In de laatste bundel van Mark Boog staat een bewerking van het Hooglied. ,,Ik beschouw dat als een erotisch gedicht'', zei Boog na zijn voorleesbeurt gisteravond op het Poetry International Festival. ,,Is het niet brutaal om er iets mooiers van te maken?'', vroeg Geert van Istendael, die het programma met op de bijbel geïnspireerde poëzie presenteerde. ,,Ik heb het gedaan omdat ik het Hooglied zo mooi vindt'', antwoordde de dichter. ,,Hadden ze bij het maken van de nieuwe bijbelvertaling maar een beroep gedaan op Mark Boog'', sprak Van Istendael bewonderend.

Minstens zo bizar zijn de gedichten van Fritzi Harmsen van Beek. Bij haar wordt een oude man al snel ,,zwart als een krent in grauw gebak van licht en landschap''. In de kleine zaal lazen Hans Tentije, Neeltje Maria Min en Hagar Peeters hun favoriete gedichten van Harmsen van Beek voor. Zij was er niet bij, want sinds 1975 (het jaar dat haar laatste bundel verscheen) leidt ze een kluizenaarsbestaan in een Gronings dorp. Erik Menkveld noemde haar oeuvre, proza en poëzie, ,,klein, onnavolgbaar en bijna alweer onzichtbaar''. Ook de dichteres zelf is onzichtbaar, in ieder geval onbenaderbaar geworden. Daarom was het bijzonder om televisiebeelden uit 1981 te zien van een ironisch ogende Harmsen van Beek die geïnterviewd werd door criticus en essayist H.A. Gomperts. De laatste kon maar moeilijk geloven dat ze haar werk `eigenlijk allemaal maar onzin' vindt. Zij antwoordde: ,,Nou, ik zou het prettig vinden om hartstochtelijk te geloven dat het onzin is en dat ik het toch doe, voor de onzin gewoon!''

Nieuw dit jaar op Poetry was het `International World Slampionship'. De meeste teksten op de finale konden ook tot de categorie onzin gerekend worden: flauwe prozagedichten over de dood van god op 9/11 en het verschil tussen mens en dier. Maar bij de Poetry Slam gaat het minder om de teksten dan om de performance, en daarop werden de acht landskampioenen (zeven Europeanen en een Amerikaan) voornamelijk beoordeeld door de jury. Helaas leken de performances erg op elkaar: opgewonden en luid, verbaal geweld zonder noodzaak. Ook het druk gesticuleren van sommige dichters kon hun schraalheid niet verbloemen. Een strijd op leven en dood was het slampionship niet: de slam-dichters wekten de indruk dat ze gedurende de week een hechte vriendenclub hadden gevormd. Bovendien beloonde de jury alle deelnemers sowieso met achten, negens en tienen.

De winnaar was Buddy Wakefield uit de Verenigde Staten. Hij overtuigde met een ernstig gedicht over een meisje dat worstelt met haar geaardheid. Tijdens de entr'acte van de Rotterdamse rapper Klopdokter bleek trouwens dat een onzintekst op stuwende beats veel beter werkt: ,,Ik druk me uit als een peuk in een asbak/ altijd op de hoogte omdat ik nooit afzak.''

Poetry International duurt t/m 19/6. Inl. 010-4118 110, www.poetry.nl