Geef me aandacht!

Aan de wand van MKgalerie.nl plakt behang. Op zich niets opzienbarends. Maar er is iets met die bruine, blauwe, grijzen strepen. Richting de achterwand lijken ze om te vallen en plotseling over de muur weg te schieten. De kale stukjes muur dwingen je blik terug naar het opstandige behang. En daar valt op dat het in die verticale strepen krioelt van de patroontjes: arceringen, cirkeltjes, ruitjes, stippen, granol-achtige bobbeltjes. Pas als je met je neus op de muur staat, dringt het geluid door. Uit de luidsprekers rolt ambient minimal music die kraakt, ronkt, ratelt en bromt. Het hypnotiserende geluid is als een soundtrack voor de patronen op de muur. Je ogen glijden ritmisch langs de lijntjes als langs B-wegen op een wegenkaart. Steeds dieper reis je behangland in.

Music for Walls is Shane Waltener ten voeten uit. Voor hem is kunst bovenal het trekken van aandacht, maar dan zonder veel bombarie. Hij is meer een afwachtende verleider die zijn `slachtoffers' een subtiele wortel voorhoudt. Hij is als een spin die wacht tot een nietsvermoedende prooi zijn val invliegt en zich met iedere beweging verder verstrikt.

In eerder werk speelde Waltener expliciet met die spin-metafoor. Hij haakte en knoopte enorme webben die hij in trappenhuizen en gangen van musea en galeries hing. Ook bij MKgalerie.nl hangt er eentje voor het raam, Gangster Doily. Op het eerste gezicht is het gewoon een webvormig huisvlijtwerkje. Maar misschien is het toch meer een barst. En is dat niet een kogelgat in het midden? De associaties stapelen zich op. Hetzelfde geldt voor Walteners fotografie. Het zijn abstracte lijncomposities gemaakt met een lange sluitertijd. Maar anders dan veel `stad bij nacht'-fotografie zijn hier geen autolampen of passanten herkenbaar. Het is juist tegenovergesteld. Hoe langer je ernaar kijkt, hoe minder zeker je weet wat je ziet.

Nog een stapje verder gaat de installatie Take Me In. Een ronddraaiende discobol projecteert woorden uit drie dia-apparaten op de muur. Sneller en sneller draaien `turn', `me' en `in' – geschreven in een hanenpoot en vluchtig doorgestreept – door de ruimte. Ze kruisen, overlappen en verworden tot lichtstrepen, ragfijne draden van een web om ogen mee te vangen.

Maar waartoe al die geraffineerde verleidingskunsten? Aan het eind wacht de kijker geen les of beloning. Het is verleiding om de verleiding, verder niets. En Waltener is zich ervan bewust dat dit veel subversiever is dan welk object van verleiding ooit zou kunnen zijn. Uitdagend roept de dief-zonder-doel de bestolenen op hem aan te geven. Waltener is de verleider die eerst zuigend vraagt om aandacht en dan om straf. Niet vanwege zijn boodschap maar juist omdat hij geen boodschap heeft.

Shane Waltener: Music for Walls & Other Takes. T/m 4/7 in: MKgalerie.nl, Witte de Withstraat 53, Rotterdam. Wo-zo 13-18.

    • Edo Dijksterhuis