Duitse discipline in Grieks elftal

Als een jonge hond liep hij heen en weer langs de zijlijn. De vuisten gebald, de mond wijd open. Op het oog is hij een typisch Duitse trainer, met zijn felle tirades en zijn strakke trainingspak. Otto Rehhagel heeft met z'n 65 jaar de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, maar vraag hem niet naar een naderend afscheid. De gediplomeerde huisschilder is trainer sinds 1972 en hij zegt niet zonder profvoetbal te kunnen.

Als bondscoach van Griekenland is Rehhagel bezig aan zijn tweede jeugd. Geen grijze haren, geen vermoeide blik. Hij is al bijna drie jaar succesvol in het land van de komende Zomerspelen. `Koning Otto' wordt hij in Athene en omstreken genoemd. De Griekse pers schrijft over de terugkeer van het `Ottomaanse Rijk'. Aan woordspelingen geen gebrek in de internationale sportjournalistiek. Griekenland – elf miljoen inwoners en twee miljoen voetballers – is deze maand in de ban van het EK. Na een zege op Portugal en een gelijkspel tegen Spanje ligt een plaats in de kwartfinale in het verschiet.

Griekenland, decennialang het lelijke eendje van het internationale voetbal, heeft zich dankzij de discipline van Rehhagel opgewerkt tot een degelijke counterploeg. Twee keer slechts was het nationale team deelnemer aan een eindronde. Op het EK in 1980 en op het WK in 1994 vervulden de Grieken een bijrol. Ze voetbalden toen nog naar hun volksaard: met passie, maar chaotisch. Onder leiding van Rehhagel, een Duitser tenslotte, vertoont de ploeg kenmerken van een volwassen elftal en plaatste zich als groepshoofd voor het EK. De sterker geachte voetballanden Spanje en Oekraïne werden in het kwalificatietoernooi naar het tweede en derde plan verwezen.

Na de onverwachte plaatsing is Rehhagel in Griekenland op een voetstuk geplaatst. De man was veertien jaar succesvol als trainer van Werder Bremen, daarmee driemaal Duits kampioen was en de UEFA Cup won, met FC Kaiserslautern uit de Tweede Bundeslgiga promoveerde en het jaar daarop Duits kampioen werd, en één jaar bij Bayern op de loonlijst stond, kan als enige inwoner van Athene ongestraft met zijn auto op de busbaan rijden, vertelde hij vorige week. Hij is blij dat hij iets kan terugdoen voor de Griekse bevolking, die de olympische koorts tot nader order heeft uitgesteld.

Voetbal is het volksvermaak in de bakermat van de Spelen. Klassieke sporten als turnen, zwemmen en atletiek vormen een aardig kijkspel, de meeste Grieken lopen eerder warm voor AEK, PAOK, Olympiakos en Panathinaikos: dé vier voetbalclubs van het land.

In het stadion van Boavista zaten gisteravond een paar duizend Grieken naar het tweede groepsduel tegen (weer) Spanje te kijken. De blauwwit gekleurde fans waren in Porto veruit in de minderheid en daarom veel minder luidruchtig dan de Spaanse supporters, die zich een tikje voorbarig opmaakten voor een tweede overwinning in de poule. De ploeg van de Baskische bondscoach Sáez was in de eerste helft superieur, maar het prachtige combinatievoetbal leverde slechts één treffer op. Morientes scoorde op aangeven van zijn maatje Raúl.

Rehhagel had dit keer gekozen voor twee Griekse mandekkers in het centrum van de verdediging; om het Spaanse koningskoppel Raúl-Morientes in bedwang te houden. De tactische variant bleek een meesterzet. Raúl en Morientes werden in de tweede helft voor het oog van twintigduizend landgenoten gewisseld. Ze hadden zich stukgelopen op de Griekse defensie, waarin de lange libero Dellas het zogenoemde slot op de deur vormde. Als een veldheer dirigeerde hij zijn mandekkers.

Noodgedwongen door de 1-0 achterstand veranderde Rehhagel de Griekse strijdwijze na de pauze. Hij koos voor een extra aanvaller in de persoon van Nikolaidis. Deze vedette was langdurig geblesseerd en niet fit genoeg voor een hele wedstrijd. De technisch vaardige spits van Atlético Madrid, waar hij net als de meeste Griekse internationals in buitenlandse dienst een ontevreden bankzitter is, heeft niet alleen vrienden in de selectie. De speler-zakenman is sinds kort eigenaar van AEK en verantwoordelijk voor een sanering bij deze noodlijdende club. Vijf spelers in de Griekse ploeg zijn verbonden aan de ploeg van geel en zwart. Ze zitten nu in de kleedkamer naast de man die hun salaris en premies drastisch heeft verlaagd.

De invalbeurt van Nikolaidis sorteerde tegen Spanje het door Rehhagel beoogde effect. De Grieken werden sterker en gevaarlijker. De gelijkmaker van Charisteas was verdiend. In de resterende speeltijd kregen de Spanjaarden een paar doelkansen, maar mede dankzij enkele zware overtredingen, waarvoor Rehhagel zich na afloop verontschuldigde (,,mijn jongens waren te gretig''), bleven de Grieken op de been.

Op de persconferentie toonde de Duitse coach zich tevreden. Hij verbood zijn elftal deze week feest te vieren, want ,,we kunnen hier deze maand historie schrijven''. Zondag volstaat een gelijkspel tegen het uitgeschakelde Rusland. Rehhagel wilde ook nog iets kwijt over de toernooileiding. ,,Hoe kunnen ze hier zo stom zijn zwarte netten op te hangen! Waarom geen witte netten zoals op Wembley? Voetbal is toch geen treurspel?''

Griekenland

1

Spanje

1

Ruststand 0-1. 28. Morientes 0-1, 66. Charisteas 1-1. Schds: Michel (Slw). Tsch: 25.444. Gele kaarten: Katsouranis, Giannakopoulos, Karagounis, Zagorakis, Vryzas (Gr), Marchena en Helguera (Sp).