`De uitslag van de verkiezingen is een waanzinnig compliment voor het CDA en het campagneteam'

Het CDA had niet echt gewonnen bij de Europese verkiezingen en toch zag ik je glunderen om de overwinning, Camiel. Wat kun jij lachen, ingenieur Camiel Martinus Petrus Stephanus uit Valkenburg aan den Geul! Bij het laatste oordeel moeten ze jou op de eerste rij neerzetten, dan wordt het toch nog feest. Je lijkt niet te beseffen dat grijnzen dient om vijanden op een afstand te houden, je lacht als een blije hobbezak in een land van honing waar nooit de zon ondergaat, je weet verdraaid zeker dat dit de tijd is van de lachebekjes.

Waarom zou je niet aan één stuk door blij kijken, Camieltje? Je studeerde en slaagde cum laude. Je stelde je kandidaat en triomfeerde met voorkeurstemmen. Op je eenentwintigste bezat je al een kussen in de gemeenteraad. Je kwam terecht in de CDA-fractie en ze vroegen je lijsttrekker te worden voor de Europese verkiezingen. Je groeide op met de politiek. Als je uit het raam kijkt zie je politiek. Als je van het paradijs droomt zie je politiek. Geen wonder dat je continu schatert, Camiel.

Niks had het CDA gewonnen en toch lachte je. Behalve lachen kun je ook ratelen als geen tweede. 't Is moeilijk bij zoveel geschater nog tijd te vinden om te ratelen en bij zoveel geratel nog tijd om te lachen, maar jou lukt het. Partijgenoten noemen je verbaal begaafd. Ik moet toegeven, het is soms een wonder wat iemand met driehonderd woorden weet te bewerkstelligen. Jij bewerkstelligt: schaterwatervallen. Jij bewerkstelligt: klatergeratel. Woorden als hartverwarmend enthousiasme, waanzinnig compliment, geweldige campagne, ongelooflijk veel zin, unieke voorbeelden en concrete nieuwe dingen rollen over je lippen. Uitdaging, sterk maken, doorpakken, smoel krijgen – het kan niet op. Bij ieder hol woord lach je breed.

Je lijkt niet eens te beseffen dat je woorden hol zijn. Met je eindeloze lach en je onstuitbaar geratel heb je, in je politieke biotoop, onmogelijk de gelegenheid gehad iets op te steken van wat zich ophoudt in de wijde wereld. De essentie van de Europese beschaving – de desem, zeg maar – moet je volkomen vreemd zijn gebleven. Mensentaal. Ideeën. Waarheden.

Het Europese parlement is typisch de plek waar types naar omhoog schieten die geen gewicht hebben. Gewicht en diepgang kon je geen seconde verwerven, vroegblije Camiel. Te druk, te druk met glunderen en kwekken. Te druk met doelgericht aanstuiven.

Kiezers die niet begrijpen wat europarlementariërs doen stemden op europarlementariërs die niet kunnen uitleggen wat ze doen. Niets dan kreten en leuzen had je in de aanbieding, Camiel. Voze kreten, ontleende leuzen. Geef, om te beginnen, eens een definitie van Europa. ,,In de strijd tegen het terrorisme moeten heilige huisjes wijken'', ratelde je verder nog vanonder je glimneus. Geef eens een definitie van terrorisme. Of van heilige huisjes. Dit is niet de tijd van lachebekjes.