Vrije trappen

Als je voetbalt zoals het Nederlands elftal graag wil – veel aan de bal en op de helft van de tegenstander – zou je naar mijn mening meer moeten halen uit dode spelmomenten zoals dat tot dusverre is gebeurd. Er was het afgelopen seizoen veel commotie in Engeland over de tactiek van Newcastle United dat bij vrije trappen opzettelijk twee lange spitsen buitenspel zette. Als de bal genomen werd trokken ze zich snel terug. De verdediging van de tegenpartij gaat dan toch twijfelen, moeten we mee of niet. Daarvan kun je profiteren.

Oranje heeft in Sneijder een uitstekende vrijetrappennemer. Zoals er steeds meer van dit soort specialisten in het moderne voetbal opstaan. Hij kan met beide voeten een afdraaiende bal geven voor het doel die voor de keeper moeilijk is te pakken. Bij het nemen van de hoekschoppen zou je afspraken kunnen maken. Sneijder pakt de cornervlag vast en geeft de bal bij de eerste paal.

Hij pakt de vlag niet en geeft de bal op de rand van het strafschopgebied.

Zo vind ik ook dat er bij de achterlijn te weinig met inworpen wordt gedaan. Van Bronckhorst en Heitinga gooien de bal zo bij de eerste paal. Als je daar een paar aardige koppers hebt staan en je maakt een patroontje dan kan dat heel gevaarlijk zijn. Je hoeft er niet beter door te gaan spelen. Het is redelijk eenvoudig in te studeren.

Het Nederlands elftal heeft absoluut een kans tegen Duitsland. Ik heb de wedstrijd van Die Mannschaft tegen Zwitserland gezien en ik vond ze redelijk open spelen. Nu Advocaat weer overschakelt op een systeem met drie spitsen wordt het voor Oranje een stuk helderder. De bal moet in een hoog tempo naar links en rechts getransporteerd kunnen worden of terug op een centrale middenvelder. Tegen Ierland zag je toch dat de spelers van Oranje allemaal in een soort trechter liepen. Ik zou Zenden als linksbuiten opstellen met Overmars als pinchhitter. Voor Robben is het nog te vroeg.

In mijn hoedanigheid als voorzitter van de Coaches Betaald Voetbal heb ik een poging gedaan te bemiddelen in het conflict tussen trainer Co Adriaanse en Dick Advocaat. Ik vind dat Adriaanse heel opstandig is geweest door te verklaren dat het Nederlands elftal onder Advocaat nooit Europees kampioen kan worden. Hij weet absoluut hoe moeilijk het vak is van bondscoach en dat alle ogen momenteel zijn gericht op Fikkie. Dan ga je niet vijftien jaar Nederlands elftal evalueren. Aan de andere kant vind ik de reactie van Advocaat, Van Lingen en Wouters, die hun lidmaatschap hebben opgezegd, nogal overdreven. Ik moest de uitspraken van Co telefonisch op mijn vakantieadres van directeur Jan Reker vernemen. Ik heb vervolgens mijn schoonmoeder gebeld en gevraagd of ze het blad waarin het interview stond even op de hoek wilde kopen zodat ze de tekst kon voorlezen. Ik begrijp niet waarom Adriaanse en Advocaat niet met elkaar hebben gebeld, zoals mijn advies luidde. Dan had de affaire nu niet op straat gelegen.

Foppe de Haan is bondscoach van Jong Oranje en van het elftal voor het WK jeugd in 2005.