Tiengemeten

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week om een eiland in het Haringvliet.

Of iemand daarboven de lakenwas heeft opgehangen, zo stralend hangen de wolken in de volumineus blauwe hemel te bollen. Met de pont, die er ook al zo kraakfrisgewassen uitziet, steken we over naar Tiengemeten, het eiland dat door Zuid-Holland aan de borst wordt gekneld.

Een smal pad, het asfalt doorschoten met gras, voert tussen hoge heg en zware dijk het land in. Het eiland wordt puur natuurgebied, de gehuchtjes worden ghost towns. Veel boeren zijn weggetrokken, hun hoeves worden overwoekerde ruïnes. Ik zal ze missen, die boeren. Immers: zo unverfroren agrarisch is het hier, met zo'n majesteitelijk landschap van lange lange lijnen lijnen van rijen aardappelplanten, lijnen van geploegde voren, lijnen van rechte sloten en van rijen hoge bomen, weggetjes en weides en akkergrond markerend.

Een mens of tien blijft op Tiengemeten wonen en het porties hedendaagse realiteit toedienen gelukkig maar, anders werd het hier een museum: een en al natuur en dagjesmens, maar moderne-wereldvreemd.

Het is stil hier. Hoe klinkt stilte? Op Tiengemeten zit de stilte vol lispelende grashalmen. Vol kwetterende vogels. Vol suizende struiken met vergeetmenietjes eronder. Het is de pruttelstilte van de motor van de schouw die met gestreken zeilen en zwaarden het Hitsertsche- of Vuile Gat af vaart. Mooie namen voor zo'n strook water, allebei. Begrijpelijk dat men niet kon kiezen, goed idee om ze allebei aan te houden.

We zijn via verzakte betonnen treden beland op de kruin van de dijk. Buitendijks is de grond geborduurd met madeliefjes en boterbloemen. Binnendijks zijn de akkers gefestonneerd met klaprozen. Bovenop de dijk staat wandelen gelijk aan kuitdiep waden door bepluimde halmen en distels. Beiden bloeien violet.

Het dijkspoor wordt versperd door een kudde Schotse hooglanders, het roodharige rundvee dat je aantuurt vanonder het kapsel van Paul McCartney in zijn gloriejaren. Moeders, kalveren, singles en stieren wachten ons op. Je moet ze niet benaderen, waarschuwt Natuurmonumenten aan het begin van de dijk, maar die beesten benaderen ons.

Man probeert de Don Juan-aanpak. ,,Hallo schoonheid!'', koert hij tegen een trotse koe. Ze trapt er niet in. Ze schudt haar hoge hoorns, schraapt haar hoef en wij struikelen de steile dijk af. Gebukt onder smalende runderblikken van boven maken we een zogenaamd achteloze omweg onderlangs.

Wie nauwgezet de dijk volgt, rondt vanzelf het eiland. Tegen het vallen van de avond benaderen we vanaf het oosten Tiengemetens aanlegplaats weer.

De zon is een straalvlek in de enige wolk die er is. Het water kent geen golfjes meer. De boterbloemen wikkelen zich in hun strakke glanzende kimonootjes en sluiten af.

14 km, op basis van de routekaart `Fietsen en wandelen in de Waard', uitg. Stuurgroep RIHW, Dordrecht.

Inl. tel. 078 6480630.

De pont van en naar Tiengemeten vertrekt

elk uur vanaf Nieuwendijk.

Inl. tel. 0186 662025

of 06 53243129.