Pak slaag

De finale van de Italiaanse beker van vorige week vormde een aardige indicatie hoe de verhoudingen binnen de bridgetop op dit moment liggen, temeer daar een aantal van de deelnemende spelers van wereldklasse zijn. Halverwege hielden Padua en het Romeinse TC Parioli elkaar precies in evenwicht. Op dat moment had Francesco Angelini, de playing sponsor, voldoende handen gespeeld om in aanmerking te komen voor een medaille en liet hij het aan zijn teamgenoten over het karwei af te maken. Geen man-bijt-hond-verhaal, want de wereldkampioenen Lauria-Versace, Fantoni-Nunes versloegen hun arme tegenstanders over de laatste 32 handen met 158-2, een uitslag waar zelfs basketballers jaloers op zouden zijn. Het in een eerder stadium uitgeschakelde Team Lavazza, met de Olympische kampioenen Bocchi-Duboin en Buratti-Lanzarotti, kon nu mooi meedoen aan een internationaal viertallentoernooi dat afgelopen weekend in Amsterdam plaatsvond. Lavazza won met overmacht. Aan de meet bedroeg de voorsprong op nummer twee, Team Oranje, vrijwel een hele wedstrijd. Met het EK in aantocht werd ook reikhalzend uitgezien naar de onderlinge confrontatie. De Nederlanders (Jansma-Verhees, Bertens-Bakkeren) kregen met 0-39 een ongenadig pak slaag. De tweede helft van de Italiaanse bekerfinale tussen Padua en TC Parioli leverde voortdurend grote swings op. Wel eenrichtingsverkeer:

W/NZ

♠ B 10 6 5

♡ 7 2

♦ B 8

♣ V B 10 8 6

♠ A 9 4 3 2

♠ H V 8

♡ B

♡ A V 10

♦ A 7 2

♦ H V 10 6 5 3

♣ H 9 7 3

♣ A

♠ 7

♡ H 9 8 6 5 4 3

♦ 9 4

♣ 5 4 2

In de open kamer bereikten Totaro-Clair het alleszins redelijke 7♠, dat echter sneuvelt op het 4-1 zitsel van de troeven. Gesloten boden Lorenzo Lauria en Alfredo Versace het superieure 7♦ uit: west opende 1♠, oost antwoordde met een mancheforcing 2♦, west herbood 2♠ en oost temporiseerde met 2SA. Hierna gaf west met 3♦ zijn steun aan en kon oost azenvragen en doorstomen naar groot slem. Het spelen bestond voornamelijk uit een snelle claim: 15 imps richting Angelini c.s. In 7SA overigens komt noord niet in een zwarte kleurendwang omdat hij achter de westhand kan weggooien bij het uitspelen van de lange ruitens.

    • Jan van Cleeff