Doemdenker abuis

Eric Drexler – dromer én doemdenker over nanotechnologie – trekt zijn beroemdste toekomstscenario in. In het boek The Engines of Creation waarschuwde de Amerikaanse wetenschapper in 1986 voor een ongeluk waarbij zelfreplicerende nanomachientjes alles op aarde zouden kunnen veranderen in grey goo (`grijze massa'). Dat angstbeeld sprak tot de verbeelding. Michael Crichton verwerkte het in zijn nieuwste thriller `Prey' en prins Charles' pleitte voor een nanotechnologie-onderzoeksverbod. Het grey goo-scenario behield de afgelopen decennia een centrale rol in de (Amerikaanse en Britse) discussies over de gevaren van nanotechnologie.

Met zijn publicatie in de jongste editie van het tijdschrift Nanotechnology wil Drexler daaraan voor eens en altijd een einde maken. Hij stelt dat op hol geslagen zelf-replicatie van nanobots fysisch niet onmogelijk is, maar wel uiterst onwaarschijnlijk. Drexler hoopt daarmee de weg vrij te maken voor een reële gedachtenwisseling over de risico's van nanotechnologie zoals het gebruik ervan in wapens.

In zijn publicatie houdt Drexler vast aan het belang van een moleculaire machine, opgebouwd uit individuele atomen of moleculen, die zichzelf kan dupliceren. Eén machine die bouwt op moleculaire schaal zou immers veel te lang bezig zijn om bruikbare hoeveelheden materiaal te vervaardigen. Een systeem dat zichzelf dupliceert kan dit probleem oplossen door exponentiële vermenigvuldiging. Drexler wijst erop dat zo'n moleculaire machine om praktische redenen van buiten zal worden aangestuurd (door een computer). Met die tussenstap is veilige exponentiële reproductie mogelijk, meent hij. Of de beoogde verfilming van `Prey' op lossen schroeven staat is niet bekend, maar misschien zal Prins Charles rustiger slapen.