Ivo de Wijs

Eind dit jaar wordt de verkiezing van een nieuwe Dichter des Vaderlands georganiseerd. Het Cultureel Supplement publiceert wekelijks een gedicht om te helpen de gedachten te bepalen.

De brug terug

De smalle stalen brug over het water

Voerde van Tilburg, mijn geboortegrond

Naar Amsterdam, waar ik de wereld vond:

Mijn vrouw, mijn huis, mijn werk voor het theater

Zo was de Waal voor mij de Hellespont

Heel langzaam werd de smalle schoolverlater

Een man in bonis, die steeds obstinater

Betoogde dat zijn jeugd niet meer bestond

Verwijtend komt het heimwee op me af:

Ga terug! Waar ben je al die tijd gebleven?

Maar ach, mijn ouders liggen in hun graf

De lindeboom is weg, de kloof te groot

De oude brug bracht mij het volle leven

De nieuwe brug loopt onmiskenbaar dood

Uit: Ivo de Wijs, Vroege vogel (uitg. Nijgh & Van Ditmar, 1999)

,,Ik ben een broodschrijver, ik doe wat er voorbij komt [...] Alleen een heel enkele keer maak ik iets voor de lol. Een gedicht over mijn vrouw, iets voor kleine kinderen. Het dichterschap komt erbij, de drang is niet zo heftig.'' Aldus tekstdichter Ivo de Wijs (1945), die begon als cabaretier en tegenwoordig vooral bekend is door zijn werk als musicaldichter en presentator van het VARA-programma `Vroege vogels'. Het bovenstaande sonnet werd geschreven in 1995, ter gelegenheid van de ingebruikneming van de Martinus Nijhoffbrug over de Waal bij Zaltbommel. Meer informatie op www.kb.nl/dichters