Zeldzaam goede rock van Gem

Eindelijk weer eens een echt goede rock & rollband in Nederland. Gisteravond liet de Utrechtse rockgroep Gem in Paradiso zien dat het geen schande is om in jezelf te geloven. The Outsiders, The Bintangs, The Rousers en Claw Boys Claw gingen dit energieke vijftal voor in de onnederlandse gedachte dat rock & roll pas opwindend kan zijn als die opwinding ook daadwerkelijk van het podium spat. Niet staren naar je gitaar en tijd rekken met vervelende aankondigingen. Spelen!

De `Domtoren-Strokes' worden ze niet helemaal terecht genoemd. Op het eerste gezicht doet Gem denken aan buitenlandse voorbeelden als Oasis en The Strokes: vijf mooie jongens in de klassieke opstelling van bas, drums, twee gitaren en een in het oog springende zanger.

Maar Gem klinkt ouderwetser dan die andere rockbands, veel meer in de richting van de Rolling Stones ten tijde van Get off my cloud en zo hard als de Bintangs in een Beverwijks jeugdhonk anno 1965. Hun kracht zit in de met veel luchtverplaatsing gespeelde liedjes, zoals ze ook op een cd met de van zelfkennis getuigende titel Tell Me What's New op het eigenwijze Excelsior-label werden uitgebracht.

Behalve een geweldige drummer, een onverstoorbare bassist en een als tandwielen in elkaar grijpend gitaristenduo heeft Gem een opgewonden standje van een zanger die de aandacht vasthoudt. In zijn protserige Sergeant Pepper-jasje is Maurits Westerik een Mick Jagger, een Iggy Pop en een Julian Casablancas in één, gedreven door een rock & roll-vuur dat hem tussen zijn billen brandt. Zijn stem is een wonderlijk samengaan van doorleefdheid en toonbeheersing; ruig en zuiver tegelijk. Hij palmt de meisjes in, maar voelt zich ook niet te beroerd om op een cruciaal moment door de knieën te gaan om het snoertje in een gitaar te stekkeren.

Alles voor de muziek. Zoals bij Gem zie je het maar zelden in Nederland. Waar het op zich voorbeeldig rockende voorprogramma Blues Brother Castro veel te lang doormodderde, hielden Westerik en zijn rockjuwelen het kort en vonden ze het na een leeggespeelde drie kwartier niet nodig om een toegift te geven. Het lauwe publiek begreep het nog niet zo goed, zoveel herrie en al die turbulentie op het podium.

Komt wel goed, als Tonight en Summertime de verdiende hits worden en Gem genadeloos de vloer aanveegt met platenfirmabandjes als The Sheer en Wyatt.

Eindelijk weer eens een echt goede rock & rollband in Nederland.

Concert: Gem. Gehoord: 9/6 Paradiso, Amsterdam. Herhaling: 11/6 The Music In My Head, Den Haag, 12/6 Gigant, Apeldoorn.