Opinie

    • Youp van ’t Hek

Dat heet privacy!

Brabant is boos op mij. Niet onterecht. In mijn zaterdagse column op de Achterpagina van deze krant heb ik op 29 mei jl. een door mij verzonnen kroegroddel verspreid over hoofdredacteur Tony van der Meulen van het Brabants Dagblad. Hij werd in mijn stukje als een hoerenlopende vreemdganger afgeschilderd en een journaliste van hetzelfde blad had ik omschreven als een afzichtelijke heks. Ik ging ervan uit dat iedereen de column als een column zou lezen en dat men mij als cabaretier en columnist goed genoeg kent om te weten wanneer iets een verzinsel is.

Ik vertelde in het stukje ook waarom ik het schreef: vier dagen lang was ik tijdens mijn verblijf in Den Bosch gevolgd door een journaliste van het Brabants Dagblad. Ik speel al jaren een week in Den Bosch en scharrel in zo'n week tussen theater en hotel een beetje rond de St.Jan. Ik hou van die stad, ben gek op het theater, en Brabanders zijn leuke mensen met wie ik na de voorstelling graag een biertje mag drinken. Tot nu toe heb ik dat alle jaren anoniem kunnen doen. Zoals het hoort.

De Bossche stadsredactie van het Brabants Dagblad kwam echter op het onzalige idee om mij, zonder mij daarvan op de hoogte te stellen, te volgen. Stiekem dus. Ik hoorde vanaf dinsdag van allerlei mensen dat er telefonisch inlichtingen over mij werden ingewonnen. Met wie ik was? Waar ik sliep? Waar ik at? Waar ik dronk? Enzovoort. De mevrouw gaf zich steeds uit voor journaliste van het BD. Ik kon me niet voorstellen dat dat klopte. Ik word vaker gevolgd, lees en zie mezelf regelmatig terug in obscure blaadjes. Maar een nette krant als het BD speelt toch niet voor Story of Privé, dacht ik bij mezelf. Die melden zich toch gewoon bij mij als ze iets van me willen weten. Ik heb een kantoor met vier fulltime medewerkers die dit soort zaken al jaren perfect voor me regelen.

Op een gegeven moment verscheen de journaliste ook nog eens onaangekondigd aan mijn ontbijttafeltje. Dit schoot mij helemaal in het verkeerde keelgat en ik blafte haar van mij af. Noem het ochtendhumeur. Recht op privacy mag ook. Nog steeds twijfelde ik aan haar werkelijke status van officiële scribent van het BD.

Op vrijdag 28 mei, mijn laatste dag in de Brabantse hoofdstad, verscheen in de Bossche editie van het BD een op zich onschuldig stukje over mijn verblijf. De door mij afgeblafte mevrouw bleek inderdaad van het BD. Ik was verbijsterd. Wat mij vooral irriteerde was het feit dat alles in het stukje van A tot Z klopte. Ik was dus gestalkt. En dat moet je bij mij niet doen.

Ik schreef een woedend stuk, waarin ik in het restaurant waar ik door de krant gescreend was, een aantal mensen aan het woord liet over de hoofdredacteur Tony van der Meulen. Ik liet de mensen vertellen over zijn zogenaamde buitenechtelijke akkefietjes. Ik liet andere kroeglopers alles in een andere horecagelegenheid nog eens bevestigen. Ik mengde mijn verzinsels met werkelijke hotels en kroegen. Het stuk was volgens mij zo buitenproportioneel grof dat ik dacht dat niemand de tekst letterlijk zou nemen. Daar heb ik me in vergist. Den Bosch is boos. Men nam het stukje letterlijk. En dat is jammer.

Laat ik dat dan bij deze rechtzetten en melden dat de heer Van der Meulen geen vreemdgaande hoerenloper is. Dat was door een boze columnist bedacht. Maar hij geeft wel leiding aan een oenige chef van de Bossche stadsredactie, die nieuws ziet in het feit dat de grappenmaker Youp van 't Hek een paar dagen door zijn dorp wandelt. En aan een journaliste die er geen probleem mee heeft om klakkeloos inlichtingen over mij in te winnen.

Dan heb je aan mij een kwade tegenstander! Op mij moet je niet zomaar iemand zetten. Als het BD voor Story speelt, dan word ik opeens een zeer onbetrouwbare, duimzuigende hoofdredacteur van de Privé. In mijn woede heb ik de mevrouw van de krant omschreven als een vreselijke Eucalypta. Fijnzinnig is het niet. Tegen haar wil ik zeggen: lees wie het schrijft. De lelijkste cabaretier en columnist van Nederland.

Mijn les is: schrijf nooit een column als je boos bent. Wraak dient koud te worden gegeten. Of ik mijn excuses aanbied? Ja, maar pas op het moment dat ik een officiële excuusbrief van het BD over de heimelijke achtervolging heb ontvangen. Zíj zijn begonnen en alles moet in de juiste volgorde.

Hoop gauw een biertje te drinken met de heer Tony van der Meulen. Wil ook wel een hapje met hem eten. Midden in de leuke stad Den Bosch zelfs. En daar leest u dan niets over terug. Niet in het Brabants Dagblad en niet in deze krant. Waarom niet? Omdat het niemand wat aangaat wat Tony in zijn vrije tijd doet. Dat heet privacy!

Youp van 't Hek is cabaretier. De column van Van 't Hek en reacties daarop zijn te lezen op www.nrc.nl/opinie

    • Youp van ’t Hek